czy to instrument bo przydał by się ;)

zgłoś

Jasne, że nie wziąłeś, Alt, bo nie jesteś ubrany w altembasy. :))) Damianku - paradoksalnie jest to kosztowna tkanina - złotogłów. ;)

zgłoś

czy wszyscy muszą wiedzieć, żem goły jak świety turecki..

zgłoś

Ja mogę, bo jestem tak samo goła, Artusiu. :)))

zgłoś

podratujesz gdy trzeba, Milusiu. Bo już mam dość szukania w Google i wikipeci ;)

zgłoś

myślałem że święci to tylko u nas. bo że ktoś turek to już wiedziałem ale że święty to coś nowego ;)

zgłoś

Święty Turek to jest wtedy, gdy jest goły i turecki. :)))

zgłoś

to jak kiełbasa krakowska w Krakowie :) - a dziś kupiłem na targu paryskim własnie krakowską kiełbasę. Wyśmienita :) i kabanosy polskie i śmiem powiedzieć lepsze jak w kraju ;)

zgłoś

Szczęściarz paryski - i nie o kiełbasie mówię. :)))

zgłoś

to i podpasuję się do Twojego wiersza (o dupie). Dwie rzeczy są istotne we Francji: la bouffe et le cul - żarcie i dupa :) Ale to już tylko na marginesie Twej pięknej uliczki :)

zgłoś

Hahahaha - wiedziałam. :))) A na marginesie - w staropolskiej kuchni podawano na deser tarty groch ze słoniną - francuskie podniebienie nie wytrzymywało tego dania, co opisał jeden z podróżników. :) Prawdę mówiąc, ja bym też nie zaryzykowała. :) Ale mogę Ci zaserwować talerz żabich udek - jedno z moich pierwszych zdjęć tutaj. :)

zgłoś

kuchnia polska bardzo ożyła od kiedy generała odesłano do remizy ;) Z udkami żabek musisz być wyjątkiem. Subtelne danie :) A ten groch tarty ze słoniną to musiało poskromić wszelkie temperamenty francuskie. Francuzi uwielbiają jeść co jest specyficzne i lokalne. Nic z importu! :) Wyjątkiem może być wino. Może ... :)

zgłoś

Uwielbiam oglądać filmy o kuchni francuskiej - ostatnio widziałam o babce, która prowadziła ją dla prezydenta, no i śliczne są fragmenty Julie i Julii z Meryl Streep. :) W Krakowie są restauracje francuskie - Cyrano de Bergerac na przykład, na Sławkowskiej - tam jadłam taki befsztyk z sosem roquefort, że śni mi się do dzisiaj. I stamtąd są te żabie udka. :) Zresztą uwielbiam francuskie sery. Jeden jest tylko lepszy - norweski kozi ser o barwie i smaku dość ostrego karmelu - Gjetost. Ale u nas nie można go dostać. :)

zgłoś

to sera byśmy pojedli :) Kozi to przysmak każdego Francuza. Każda koza daje inny ;) Ale oprócz tej goudy mydlanej z Holandii niewiele się importuje ;)

zgłoś

Dla samych serów mogłabym się tam przeprowadzić. :) Ech - taka deska i do tego dobre półwytrawne białe wino, co ja bym za to teraz dała. :) No i jeszcze dobra muzyka - ale klasyczna. Barok. :) Trudno - idę robić następne 300 uszek. Z prawdziwkami i podgrzybkami. Mniam. :)))

zgłoś

półwytrawnych poza samym słowem z polski prawie nie znam. Pewnie chodzi o blanc demi-sec. Pasuje do foie gras. A ser to tylko z czerwonym. Tzn., wytrawnym. Innych czerwonych nie znam a rosé nie piję, bo od razu mnie od niego boli głowa :). Pierożki Twoje muszą być wyborne :)

zgłoś

Pod sery piję białe - fakt - blanc demi-sec. :) A foie gras nie jadam po oglądnięciu filmu o sposobach tuczenia gęsi. Rose natomiast lubię od czasu do czasu. :) I masz rację - moje uszka grzybowe są rzeczywiście świetne - malutkie i kształtne. Ale a propos świąt - robię także zupę rybną - wywar zaciągany żółtkami i śmietaną, posypany gałką muszkatołową, do której to zupy wsypuje się malutkie grzaneczki z chleba prażonego na patelni z dodatkiem masła. :) Taka tradycja rodzinna od dziesiątków lat - mało kto ją zna obecnie, a mogłaby zadowolić podniebienie nawet rasowego Francuza. :)))

zgłoś

nad oceanem kupuję zawsze zupę rybną. Francuzi mają pewne uprzedzenie do swoich zup rybnych bo nie widzą wyraźnie co w nich pływa. Moi, je les adore! :) A domowa to musi być wyśmienita. Widzę że nieźle kucharzysz :) Pierwszą zupę rybną w życiu jadłem z kraju bez dostępu do morza. Na Węgrzech i była wyśmienita. W Polsce to raczej rzadkość bo przyjaciel z Wrocławia miał duże kłopoty zanim znalazł w sprzedaży.

zgłoś

Różne są tradycje kulinarne w różnych krajach. :) Ale jeżeli lubisz smaczne potrawy, to na Wielkanoc sprzedam Ci przepis na specyficzne jajka świąteczne - też u nas tradycja, i ciekawe, że nie spotkałam jeszcze ludzi, którzy by znali ten przepis. :)

zgłoś

cenię sztukę kulinarną ale sam to się zwykle napełniam ;). A gdy już zrobię to nie ten smak w ustach ;)

zgłoś

Bo faktycznie lepiej smakuje, gdy ktoś inny robi i nie trzeba się męczyć ani kosztować co chwilę. :) Ja zazwyczaj nie kosztuję - robię na węch i na oko. :)

zgłoś

profesjonalistka :)

zgłoś

No to poczęstuj się barszczem z uszkami, Damiuś :) http://truml.com/profiles/78228/photography/136754

zgłoś

ładny stół - dobre zdjęcie :)

zgłoś

A uszka to pies? :)))

zgłoś

powoli powoli! :) na wszystko jest czas ;)

zgłoś

Prawda - jest ich na dzisiaj 570, więc nie musisz się spieszyć. :)))

zgłoś

dobijesz do tyciąca ;) . Co dobre to dobre!. Kuzyn z Krakowa kupił mi 5 kilo krókewk bo wiedział, że lubię. Przejadłem się na rok:). Czasem lepiej mniej niż więcej :)

zgłoś

To nie ja będę je jeść, tylko moja zgraja uszkożerców. :) Też bym chciała, żeby się wreszcie im przejadły, ale małe szanse, bo cały rok czekają jak sępy. :)

zgłoś

święta w Polsce bez pierożków są nie do pomyślenia :)

zgłoś

Wbrew pozorom są do pomyślenia. :) U mnie była zupa rybna, z karpia, a barszcz z uszkami zaczął się dopiero wtedy, gdy zamieszkałam w Krakowie. :)

zgłoś

Krakowianka ze Śląska to jak Paryżanin z Wałbrzycha ;)

zgłoś

Ludzie mają bardzo duże zdolności adaptacyjne. :)))

zgłoś

Kręcę się przy garnkach i pichcę następne wiersze - właśnie jeden brzydki mi się był wylągł. Ale czy mam Cię gorszyć? :)))

zgłoś

może być brzydki, aby nie gorszy :))) tylko gorszy gorszy :)))

zgłoś

Hehe - to chyba go zaraz zamieszczę, Jeślinko. :)))

zgłoś

nie wiem jak to jest z tym gorszeniem. Bo ponoć wszyscy są równi - przynajmniej po narodzeniu ;)

zgłoś

Równy to może być tylko facet albo babka. :)))

zgłoś

chodzi zapewne o babkę na deser ;)

zgłoś

Babka na deser dla faceta. :)))

zgłoś

w locie podłapujesz niuanse języka ;)

zgłoś

Bo diabeł tkwi również w niuansach. :)))

zgłoś

zauważyłem to po Twej arytmetyce zgłoskowej ;)

zgłoś

Po "arytmetyce" owszem, bo ma "r". :)))

zgłoś

Waćpanna jest szlachcianką! :) :)

zgłoś

Zupełnie przypadkowo to prawda. Zabawne, nie? :)

zgłoś

tak rzadko spotykam osobę która 'kręci' (rouler) 'r' że niemal zapomniałem. Na południu więcej ale co region to i akcent-intonacja inna.

zgłoś

Bo teraz rzeczywiście rzadko się już spotyka grasejowanie. :) Cóż - pocieszam się, że w niebie będę mówić wyłącznie po francusku. :)

zgłoś

masz humor nie francuski w sobie ;)

zgłoś

Pewnie że nie - bo własny. :) Z lekką domieszką angielskiego czarnego, który uwielbiam. :)

zgłoś

polski humor j jest bardziej zbliżony do angielskiego niż do francuskiego według mego odczucia :)

zgłoś

Zupełnie prawdopodobne, chociaż finezja francuskiego humoru potrafi zniewalać. :)

zgłoś

osobiście wolę angielski - powściągliwość chyba na mnie działa ;)

zgłoś

Natychmiast robię się bardziej powściągliwa. :))) A swoją drogą - jedno z najładniejszych zdań o Anglikach napisał Romain Gary - "Z Anglikiem można zrobić tylko jedno - dać mu w mordę". :) Wiesz, że Gary chodził do szkoły w Warszawie? :)

zgłoś

Przypomiałaś. Zmieniał kraje jak i nazwiska ;). Czytałem tylko jedną jego książkę. Nie pamiętam jaką. Mam drugą w kolejce ale nie on jeden czeka :) A czy Gary mówił po polsku?

zgłoś

Mówił po polsku, chociaż z biegiem lat trochę zatracił już tę zdolność. Napisał zresztą piękną przedmowę dla polskich czytelników w autobiograficznej książce "Obietnica poranka" - to moja ulubiona. :) A kiedy po latach krytycy zarzucili mu, że się wypalił, opublikował pod pseudonimem Emile Ajar powieść "Życie przed sobą" i zdobył nią nagrodę Goncourtów, której nie przyjął i nikt nie wiedział, dlaczego. A sprawa była prosta - tę nagrodę nie przydzielają dwa razy temu samemu pisarzowi, a Gary już ją otrzymał. Zresztą do końca życia nie ujawnił tożsamości Emile Ajara i dopiero po szczegółowej analizie wszystkich dzieł literaturoznawcy odkryli, że Ajar i Gary to ta sama osoba. To był naprawdę ciekawy człowiek. :)

zgłoś

'La vie devant soi' czytałem. I to Polka z innego forum mi tę książkę kiedyś poleciła. Jest niezwykła. A ta druga 'La Promesse de l''aube' siedzi sobie na półce ;)

zgłoś

Właśnie zadedykowałam Ci recenzję Obietnicy poranka. :) Żeby ta książka nie siedziała już dłużej na półce. :) Nie wątpię, że ją pokochasz. :)

zgłoś

znam ją z recenzji i z dotyku tylko :) Ale gdy poczytam pomyślę o Twoim cytacie ;) A czy pokocham to już zobaczymy :)

zgłoś

Spokojnie poczekam. :))) We mnie też zawsze tkwi coś, co nie przestaje się uśmiechać. :)

zgłoś

W kółeczko - jak pies za własnym ogonem - zgadza się. :)))

zgłoś

Proszę, proszę podpinaj się, Kamysia. :))) Już? To lecę natychmiast - z buziakiem w garści :)

zgłoś

Nie zastanie Cię niedziela na nogach zapewne, Jaguś. :))) I mnie pewnie też nie - oderwałam się na chwilę od uszek, ale zbyt głośno wołają i muszę wracać do kieratu. :)

zgłoś

A ja morduję Rudolfa o czerwonym nosie, bo już nie mogę wytrzymać nawału tych amerykańskich ckliwości. :)))

zgłoś