|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (118) Proza (3) Dziennik (12) Fotografia (6) Grafika (29)
Pocztówka poetycka (3) O autorze Znajomi (49) Kolekcje (2) | |
na parapecie odpoczywa apollo -
mój bohater. nieznacznie napoczęty
przez światło ostatek liści drzewieje
gdy palcem trącam lekko zazdrosny
że można tak bez balkonika szurania kapci
na razie chciałbym wiedzieć wszystko
na razie chciałbym wszystko wiedzieć
nawet o śmierci rozmawiamy jak o tym
co spotyka motyle jesienią spokojnie
przyglądamy się ofercie dostępnych lotów
zachowując twarze, może jakieś wiersze
ten ostatni warunek to już mój kaprys
a na razie muesli, jem muesli i w nie wierzę
Sisey kupiłeś mnie zwrotem "drzewieje". Dzięki:>
zgłoś
Proszę bardzo. Może kiedyś "sprzedam" całość? ;)
zgłoś
Wybacz że tak po niewczasie, ale lepiej późno... Skłamał bym gdybym stwierdził że tylko jedno słowo, gdyż cały wiersz wciąga i zastanawia. Niemniej słowo klucz wedle mojego elementarza tutaj wiedzie prym; mnogość wieloznaczności w nawiązaniu do określenia "drzewiej" jeśli chodzi o ponadczasowość w temacie umieranie. Jeszcze raz Dzięki.
zgłoś
Tomku, żyjemy, więc nie ma "po niewczasie". Zapatrzyłeś się na moje ulubione słowo (nieco go nadużywam) :D
zgłoś
wrócę tu rano :)) dobranoc
zgłoś
bra noc Ci
zgłoś
se wróciłam - "nawet o śmierci rozmawiamy jak o tym/ co spotyka motyle jesienią spokojnie/ przyglądamy się ofercie dostępnych lotów/ zachowując twarze, może jakieś wiersze/ ten ostatni warunek to już mój kaprys" - pieczołowicie wycięłam, ładnie złożyłam i schowałam na pamiątkę
zgłoś
Tylko spokój może nas uratować, mawiał mój ojciec. Raz chciałem być z nim w zgodzie. Nagle ujrzałem dom Twój z karteczek, karteluszków, kawałków włóczki, niedogryzionych gałęzi, szyszek, szkiełek jak na widoczki tajne.
zgłoś
Z tego, co wyżej, zrób wiersz, sis
zgłoś
Iss, tak, wiem i też to widzę. Czy to nie chore, gadać wierszem? :)
zgłoś
"Czy to nie chore, gadać wierszem?". Zdrowe.
zgłoś
Pamiętam, ale widzę i Ty pamiętasz. Jest nadzieja że wykorzystam. A co do stanu zdrowia, to nie wiem czy mogę tak bezkrytycznie ufać - za wiele wierszy napisałaś. :)
zgłoś
Niepylak - no dobra. Muesli pamiętam. Ale np. podmiotający się liryczny szurał w "nie wyobrażam sobie nas" itede. i tam wg mnie korzystniej, nie mówiąc o tym, że seriale sąfu ;/ Nie dałbyś całości jeszcze trochę czasu?
zgłoś
To taki żart? "No dobra" - odbieram jako akt łaski. Muesli pamiętam. Ja również. Czy ktoś jeszcze, i co z tego? Ostatni raz napisałem "szurał" trzeciego sierpnia ubiegłego roku. Przepraszam za nadużycie i obiecuję, że szurać już nie będę w tej dekadzie. Znam kilka doskonałych seriali, więc i tu, ze smutkiem to piszę, nie mogę się zgodzić. Całości czas dać zawsze mogę. O, udało się jakiś consensus... jednak. :)
zgłoś
No. To taki żart. Jako i cała reszta, np. umieranie na chińskim lotnisku, mycie piekarnika albo co tam. Psiakość. Nie chodzi o jakieś pieprzone szuraniewogóle. Chodzi o zadania dla motywu. Seriale Ci zostawiam bez bólu ;d Aktów łaski nie wydaję. Może być w zamian akt głasku ;/ Skoro wiersz jest gotowy - to trudno. Po ptakach pod litery nie ma mu co zaglądać.
zgłoś
O przekupstwo widzę - głaskać chcą (albo głaskania, hmm). Czytam o jakimś znużeniu - za dużo umierania w umieraniu? Piekarnik, mam nadzieję że nie na głowę? BTW. to ja myłem :p "Po ptakach" powiadasz, hmm.
zgłoś
smętnie, ale z maestrią
zgłoś
Emmo, weselej dopiero się uczę. Myślę, że na własnym pogrzebie to już będę z uśmiechem pełną gębą, profesjonalnie znaczy. ;)
zgłoś
mam nadzieję, że będą profesjonalni, a tak wyjaśniając - smętnie - to o nastroju, nie mam nic przeciw smęceniu od czasu do czasu, etykietka rzec by można w skrócie
zgłoś
Tak też Cię zrozumiałem. Ukłony.
zgłoś
od kiedy mężczyźni jedzą muesli?
zgłoś
Joanna, a co powinni jeść mężczyźni, żeby to kobiet nie dziwiło?
zgłoś
mogą wszystko, nie pasuje mi to do wiersza.
zgłoś
dlaczego?
zgłoś
Gdybyś słyszała jak się turlam. Cudna krytyka. Chyba już czas na występy sceniczne? To idę po muesli (zbożowe) z rodzynkami, orzechami, daktylami (bez cukru). PS. Sąsiad pakujący na siłowni wczoraj mnie pytał gdzie kupuję...
zgłoś
całe to szuranie, rozmowa - dla mnie to obraz starości. i do tego muesli? a po kiego czorta?
zgłoś
muesli jako konkret ;)
zgłoś
W jaki sposób starość nie zgadza się z muesli, Joanna :)?
zgłoś
jeśli już, mówiłabym, że muesli kojarzy się z młodością. o! choćby z sąsiadem pakującym na siłowni.
zgłoś
okej, Joanna, ale czemu nie ze starością :)? Bo tak brzmiało pytanie. /siss, wyłaź mi spod łap, proszę uprzejmie ;/
zgłoś
ja odbieram jako kontrapunkt do reszty wiersza pod kilkoma względami - to co napisałaś też.
zgłoś
widać mam inny obraz starości - nie potrafię sobie za Chiny Ludowe wyobrazić starszego pana pochylającego się nad miską z muesli. no po prostu to jest niewykonalne dla mojej wyobraźni!
zgłoś
aha, dzięki, Joanna :) za cierpliwość w rozmowie też
zgłoś
także miło mi wyjaśnić pewne wątpliwości. :)
zgłoś
przecież stoi napisane "na razie" ;) (a ja potrafię, czemu nie )
zgłoś
oczywiście surowe mięso;d i przepraszam nie zdążyłam ugryź się w paluchy
zgłoś
;d szlag by to. ja lubię tatara
zgłoś
ja też;d ten ukryty pierwiastek męski, żesz
zgłoś
macerowane pod siodłem ;)
zgłoś
nie lubię mięsa, nie lubię muesli, to kto ja jestem, he?
zgłoś
no teraz już po tajemnicy, hoss ;p
zgłoś
tylko z dużą ilością cebulki
zgłoś
to jesteś dorota która nie lubi mięsa i muesli
zgłoś
Una milcz, gdy dorośli gadają albo obejrzyj video z dziennika. :D
zgłoś
ej Ty, uważaj ;P a jak mówisz do uny to tylko dużymi literami ;)) z dziennika? - chybaś oczadział, co to ja masochistka?
zgłoś
hossa to co ja jakaś płeć osobna, eee nie chce tak ;))) muszę się na coś zdecydować :))
zgłoś
Do oglądania marsz http://youtu.be/JaAWdljhD5o :D
zgłoś
to znam na pamięć ;P
zgłoś
na razie chciałabym wiedzieć wszystko, na razie chciałabym wiedzieć wszystko i nic więcej
zgłoś
rzeczywiście plan minimum dla dzieciaka co w nas jeszcze. :)
zgłoś
zdecydowanie dla tego dziecka
zgłoś
Do oglądania w trakcie czytania (perkusista mi się podoba) http://youtu.be/tIdIqbv7SPo
zgłoś
i ma gustowne ubranko, nie wygodnie się czyta i ogląda - dostałam zeza, dobrze, że chwilowego, utwór znakomity :)
zgłoś
stary musi być ten Apollo skoro już nie butwieje a drzewieje ;))
zgłoś
LadyC, jest kilka tropów: mitologiczny, z przydomowego ogródka gdzie na ostach..., a nawet spadające z nieba wraki kosmiczne. Można więc drzewieć spokojnie.
zgłoś
ghost, czyli już po filmie, ok?
zgłoś
no a ... a gdzie ta estetyka? balkonikowa? drewniana?
zgłoś
Jej, Lady, mam wrażenie, że namawiasz mnie na autoanalizę wiersza. Odmawiam kobieto. Proszę samodzielnie. Zapewniam, że nic w tekście nie jest przypadkiem. :)
zgłoś
jakżebym mogła! namawiać na autoanalizę?! nigdy w życiu ;)) głośno myślę li tylko i wcale nie zakładam przypadku. nie lubię przypadków w wierszach ;))
zgłoś
przywiodło mi na myśl stary stareńki film o mężczyźnie i gołębiu, a może była to kobieta i gołąb, nie pamiętam, ale gołąb odleciał.
zgłoś
ten Apollo raczej nie odleci. hmm, nie kojarzę filmu
zgłoś
rzadko zapamiętuję tytuły, to strasznie dawno było. mówisz ten Apollo nie odleci - ale mógłby, rozmowy z gołębiem o życiu i przemijaniu, i z musli da się coś wynieść w dziobie. Nic nie poradzę, że moje wchodzenia w głąb tekstu musi zaczepić się na jakimś obrazie. Rozumienie metafor przychodzi dopiero potem. albo i nie.
zgłoś
Chyba wyszliśmy nieco za zakresy tekstu. Ten apollo jest martwy. Pięknie martwy, jak to się motylom przydarza. Tak estetyczna ostateczność. Teraz wyobraź sobie parę ludzi w dialogu o sposobach "wyjścia" Ich wiek nie jest bardzo istotny, ważne że on nie wierzy w nic poza muesli. itd.
zgłoś
hm... może to stereotypowe myślenie, ale sądzę, że rozważane sposoby "wyjścia" mają duży związek z wiekiem rozważających
zgłoś
z wiekiem też :)
zgłoś
Siła życiowa w muesli :)
zgłoś
Może raczej próba szukania oparcia w realnym i bliskim. :)
zgłoś
Na razie zaczepilam sie na apollo (Parnassius apollo), ktory jest pod ochrona. Gąsienica zywi sie tylko pewnymi roslinami i jezeli nie znajduje tego pokarmu, do ktorego jest przyzwyczajona, to ginie. Mitologia grecka i nieistniejaca juz linia samolotowa, pojawila mi sie rowniez w moich poplatanych myslach. I po prostu brakuje mi slonca, i polezalabym sobie na slonecznym parapecie, ale zywa! :)
zgłoś
Evo, trochę się wzruszyłem. Nie z powodów tak oczywistych jak szukanie symboliki wiersza (słusznie oglądałaś Apolla), a za przyczyną ostatniego wyznania. Życzę Ci słonecznego parapetu. :)
zgłoś
Dziekuje Siseyu :) Nie smiej sie! :) Marze od dawna o takim wielkim oknie, z parapetem, na ktorym mozna posiedziec, polezec, poleniuchowac w sloncu :)
zgłoś
Pomarzę więc z Tobą. Dużo miejsca nie zajmę.
zgłoś
A to fajnie! Tylko jakbys przysnal, to nie chrap! :)
zgłoś
W życiu. siseye nie chrapią!
zgłoś
czytam i czytam i mam piękny obraz nieszczęśliwego i ułomnego człowieka, chorego, mam też i inne obrazy ale dużo by pisać, wszystko przez "apollo" kim czym on?:)
zgłoś
Ha, bardzo cieszy, że próbujesz własnej interpretacji. Chętnie poczytam o tym więcej, a jeśli nie czujesz się na siłach (szkoda), to kilka komentarzy wyżej wyjaśniam co nieco. Uprzedzam, że zepsuje zabawę. Pozdrawiam.
zgłoś
tak wyjaśniasz martwy on:) jednak czy to nie jego przeszłość jego młodość wspomnienie, życie...napoczęty, jest , apollo...piękno, życie, światło:) kurcze Sis!:)
zgłoś
wyobraziłem sobie, rozmowę o aspektach umierania. Kiedyś z mamą pod ręką poszliśmy na cmentarz i dowiedziałem się, że: o tam, chciałabym leżeć pod tym świerkiem. Byłoby dość światła i nie tak gorąco. Zapytałem, czy to rzeczywiście ma znaczenie po śmierci? Minęło sporo czasu, a ja dotarłem do rozważań w podobnie irracjonalnym stylu - jak umrzeć, żeby było "ładnie" (w dużym uproszczeniu") Śmierć motyla, może się w takiej chwili wydawać perfekcyjnie doskonała. A to, że Apollo ma szerszy wymiar, że życie spędził wśród ostów i może jeszcze kilka znaczeń i symboli... Proszę szukać jeśli ciekawość dręczy. :)
zgłoś
Będę szukać Sis bo jest to ciekawe jak cholera, masz przemyślany każdy krok, to już samo w sobie jest sztuką, "estetyką"- własnie tak pisać jak czytam bym chciała :)
zgłoś
Z czystym sumieniem mogę polecić Ci rozmowy Mistrza u Zosi Welke. Sama autorka przedstawia go jako wybitnego przedstawiciela myślących irracjonalnie (może to nawet wzorzec państwowy miał być), choć mi on się zdaje wyjątkowo ludzki (bliski). To oczywiście tylko jeden z tropów.
zgłoś
Trochę czytałam jednak ostatni długi z lenistwa... Wierzyć w muesli to nie wierzyć w nic, zwątpienie, jednak nie jest to starość ani choroba to strach.
zgłoś
Ostatni u Zofii, to złożenie w całość wcześniejszych tekstów. "to strach" - albo nonszalancja, tupet wariata. Lekiem na strach miała być religia. Może mu nie po drodze?
zgłoś
Nie po drodze donikąd, brak wiary, strasznie trudne rozmowy podmiotek prowadzi z samym sobą:) ale to świetne:)
zgłoś
A kto Ci wmówił, ze to monolog?
zgłoś
Nikt, takie moje postrzeganie :) Ja sobie nic wmówić nie dam:)
zgłoś
"nawet o śmierci rozmawiamy", "przyglądamy się ofercie dostępnych lotów"
zgłoś
Wiem czytałam nie tłumacz mi tak:) Jednak czy ja nie mogę uznać te rozmawiające osoby jako jedność - jedno ciało, jedna krew? Kurcze chyba teraz za bardzo pojechałam z wyobraźnią i irracjonalnym myśleniem:) Wybacz Sis
zgłoś
O, ciekawy trop, tylko czy coś zmienia w sensach wiersza?
zgłoś
"ten ostatni warunek to już mój kaprys" - tu się pojawia liczba pojedyncza, jakieś konkretne Ja.
zgłoś
Dodaje, czy zmienia... trudne pytanie.
zgłoś
Poddaję się ale ile emocji mi dostarczył, nie rozbierajmy już, musi zostać tajemnica, za bardzo Cię ciągnę za język:)
zgłoś
Aleksandro, prawie nam umknęło. Mamy za sobą rozmowę z estetyką tle. :)
zgłoś
zawrót głowy od komentarzy, wiersz czuję. pozdrawiam i czekam na baty :)
zgłoś
Bywam mało szarmancki, ale z batem? hmm. Pozdrawiam.
zgłoś
zapewne tu wrócę..podoba mi się i to bardzo.
zgłoś
fajny klimat, pomieszany z optymizmem. zostaje.
zgłoś