|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (118) Proza (3) Dziennik (12) Fotografia (6) Grafika (29)
Pocztówka poetycka (3) O autorze Znajomi (49) Kolekcje (2) | |
babcia Sabina miała toaletkę
nie myśl jak ja
że to miednica na trójnogu
w kuchni za zasłonką wiadro fekaliów
w pokoju tremo orzechowe śmiesznie
mała szufladka niebieska butelka
z gumową gruszką w kolorze
być może niebieskim pachniało bzem
byłem pewien że tak właśnie
powinno to brzmieć
trzech mnie w lustrze
układało na języku: P a r i s
S. P. P r a c y
tęskni się znacznie później
/wersja po liftingu/
co to Paris SP Pracy?
zgłoś
Doroto, wybacz to wiersz z odwołaniem do epoki światłego robotniczego dobrobytu. SP Pracy - spółdzielnia. Taki tam twór ekonomiczny. Co znaczy P a r i s, nie jestem do dziś pewien.
zgłoś
eee ja myślałam że to nazwa jakiś zagramanicznych perfum ;) zupełnie nie wiem czemu tak sobie je wyobraziłam koło lustra :))) przez ten Paris hihi, oj chyba mi się jeszcze mózg nie rozgrzał ;)
zgłoś
to ten bardzo niebieski flakonik z niebieską gumową gruszką?/ moja ciotka takich chyba używała/ mgliste wspomnienie
zgłoś
ależ tak, to były perfumy, czy raczej woda toaletowa. Ekspertem nie jestem, pewnie chodzi o stężenie.
zgłoś
ten twór ekonomiczny sisey to pamiętam, choć wtedy bardziej na bosaka po deszczu, po kałużach biegałam jedząc pajdę chleba z masłem i cukrem ;)
zgłoś
ja po prostu te słowa wszystkie skleiłam do kupy jako nazwę :) SP Praca też tam wylądowała :))
zgłoś
Doroto, zrobiłaś dokładnie to, co ja jako dzieciak. O to chodziło.
zgłoś
edit: Fajnie Ci, miałaś kałuże. Mi nigdy nie było wolno...
zgłoś
no to koniec końców w zasadzie dobrze przeczytałam hehe ;) no kałuże były moje, to znaczy całej gromadki, kilkanaścioro gówniarzy w wieku od przedszkola do liceum biegało równo, wioskowe dzieciństwo ma ogrom zalet :)))
zgłoś
Coś więcej niż zgłębianie kałuż? Oranżada w klubie Ruchu?
zgłoś
oranżada najlepsza była w proszku, podchody, rozwalanie (niestety) snopków słomy, królestwem była spora budowa ośrodka zdrowia - cud że nikomu się nic nie stało, kilogramy masła do zmywania smoły, jeżdżenie wielkim rowerem, pod ramą, zimą zjeżdżanie na workach, wyprawy do źródełek nad rzekę, produkowanie bursztynu z żywicy w osolonej wodzie, sekrety za szybką w ziemi, złodziejstwo na pola kółka rolniczego i szkoły rolniczej, no i las moje miejsce najważniejsze... itd sporo tego było :))
zgłoś
Imponujące, że aż tyle pamiętasz. Wyglądam przy tobie bardzo skromnie.
zgłoś
żartuj żartuj :)) może pamiętam, bo nigdy tak na prawdę nie dorosłam :))
zgłoś
a więc z korzyścią dla grafiki
zgłoś
nie wiadomo, może... a może warto by było trochę dojrzałości w grafikach :)
zgłoś
Nata, jest kłopot techniczny by pokazać odpowiednią aliterację Paris, tak właśnie jak to tylko dzieciak mógł ujrzeć. Zapamiętam, ale tu na stronie nie widzę metody na obejście. A co do rezygnacji, to niemożliwe, gdzie wówczas owa deklarowana lekcja czytania?
zgłoś
nie widzę sposobu bez przegadania. Etykiety nie projektowałem, a pełnej nazwy spółdzielni nie pamiętam i wydawała się zbędna owa wiedza. Chyba ze wersyfikacja. Tu jednak istniej wątpliwość, że ktoś odczyta Paris jako nazwę spółdzielni.
zgłoś
ja bym dodała jakieś trzecie słowo :))) Paris SP Pracy (i coś jeszcze :)
zgłoś
np. S a l i c y l o w y ;)
zgłoś
jaaasne. No przecież zmieniłem.
zgłoś
no to nie. widzę widzę :)
zgłoś
świetny Sis potrafisz podróżować :)
zgłoś
to jeden z tych tekstów, które same się rządzą. Idziesz spokojnie zaparzyć kawę, a tu nieee - wracaj, chcę ci coś powiedzieć, no odpal notatnik. I sam nie wiem, czy bardziej o przyszłych tęsknotach, czy o próbach dogadania się z przeszłością jest ów tekst. Pozdrawiam A.
zgłoś
wiem coś o tym:) kiedyś poznamy prawdę ...co autor miał na myśli...lub czy to przeszłość to czy przyszłość, wspomnieniami uczymy się czytać samych siebie:) buziaki choinkowe Sis :)
zgłoś
a dziękuję powieszę na palmie, bo u mnie bezjodełkowo. :)
zgłoś
babcia Małgorzata.. (w moim świecie).. choć była miednica, ale lustro też :) tak przywołujesz.. dziurka od starego klucza..
zgłoś
Może to sąsiadki, a nie powszechna nowoczesność? ;)
zgłoś
Fajnie to zza mglistych wspomnień wyszło/ spółdzielnia niewidomych "świetlana przyszłość"/ poleca - termofor z wrzątkiem- zamiast pieca:)))
zgłoś
wrzątek to mógł pan wziąć na stacji Łódź Kaliska, albo na wschodnim cudnym warszawskim. Termofory widziałem jedynie w kapitalistycznych filmach i rozumiałem jedno - strasznie zimno mają w tej Anglii. PS, Miałem kiedyś latarkę z owej spółdzielni. Świeciła! PPS: a co gdyby tak fortepiany z S.P. Głuchoniemych?
zgłoś
pachnie czasem przeszłym:),zastanawiam sie ,czy mozna zatesknic za przyszloscia?:)
zgłoś
oczywiście, zdarza mi się to bez przerwy. pozdrawiam
zgłoś
paris to pewnie miasteczko w teksasie na drodze 82..
zgłoś
to cudaczne, no nie? pięć liter, cztery głoski, a kiedy przejdzie się przez którąś na drugą stronę, np. przez "a" lub "P" /bo im bliżej końca, tym trudniej się przez nie przecisnąć/, to tam ulice, światła, domy, samochody i Dama Kameliowa z czterema muszkieterami je rogaliki. kiedy byłam bardzo mała, i jeszcze nie umiałam czytać, zdarzało mi się oglądać godzinami książki bez ilustracji: litery odbierałam jako obrazy, powtarzalny wzór, niemniej fascynujący od innych rodzajów wizualności. bramy. z takimi właśnie, wtedy zaledwie przeczuwanymi, a na pewno realnie istniejącymi znaczeniami, do których będę rosła, żeby ich dotknąć. dosięgnąć. choć trzeba przyznać, że czcionka gotycka, choćby w wielotomowej die Weltgeschichte, bywała zdecydowanie atrakcyjniejsza od komuszych odcisków zecera na makulaturze :)
zgłoś
nie mniej :) ze spacją tu byłoby poprawnie. no ale, psiakrew, co ja umiem mieć wspólnego z poprawnością. trafniej, powiedzmy byłoby. trafniej ortograficznie
zgłoś
Nie pamiętam mojego "przedczytania" jedynie zdenerwowanie siostrą, że ma Elementarz. Wszystko zaczęło się więc od zazdrości i zaboru mienia. A w Paryżu, tak myślę, że wciąż obowiązuje bułka paryska. Rogaliki w zupełnie innym mieście. Kiedyś sprawdzę jak to jest z tą bułką.
zgłoś
Coś mi tu... skąd zatem wiedziałaś, że ona jest Welt i jeszcze geschichte?
zgłoś
kręcisz, to nie Ty wystukujesz :)
zgłoś
sisey/ masz wysłane/:)
zgłoś
wspomnienie przez dziurkę od klucza, stare młodzieńcze lata; Świąteczne pozdrówka Sis :)
zgłoś
Dziękuję Jurku, wzajemnie.
zgłoś
sisey, mogę się podpiąć? przypomniałeś mi o kimś
zgłoś
a cóż za pytanie? śmiało
zgłoś
hmm, ale ukradłam Ci wers, nie zganisz?
zgłoś
Już nie żyjesz, o ile moja klątwa działa. :>
zgłoś
aa uu ookujhy fffffffff
zgłoś
ups :D odwołuję!
zgłoś
(jakieś antidotum?)
zgłoś
jedyne skuteczne: przeczytać wiersz powyżej, ale wspak i na głos.
zgłoś
to jak powiedzieć umarłem: a teraz wstań i idź ;) najpierw wskrzeszenie, coś jak miły tembr ? recytacja na głos? ;)
zgłoś
yhy, taki bardziej mój niż Twój: Wstań dziecko, wilka złapiesz. :>
zgłoś
wolę wilka ;)
zgłoś
skończyły mi się argumenty
zgłoś
dobry tekst, chociaż mój w zupełnie innym guście
zgłoś
niewątpliwie, gusta mamy różne. :)
zgłoś
nie przesadzaj :)
zgłoś
to nie ja napisałem "w zupełnie innym guście"
zgłoś
nie uogólniaj miało być :)
zgłoś
ta, jasne, teraz odwołuj :)
zgłoś
nie odwołuje :) mówię o jednym tekście :)
zgłoś
Sisey, gdybyś słowa zamienił na farbę olejną i ukazał wyraz jaki niesie ze sobą ten wiersz byłbyś moim Van Goghiem.
zgłoś
Jarosławie, to krępujące, wciąż żyję, a gdyby Twoim tropem, to nie tylko ucha już bym nie miał.
zgłoś
:D ha haha
zgłoś
z perspektywy siseya to raczej przerażające.
zgłoś
barwny wiersz, przy rozwiniętej wyobraźni tworzy obraz :)
zgłoś
tak, tu się muszę zgodzić ;>
zgłoś
zawsze piszę to co czuję, bez względu na ocenę czy komentarz
zgłoś
chwalebne, chyba również tak czynię. :)
zgłoś
muszę się wycofać z tego - zawsze. Piszę to co czuję, ale nie zawsze. Dzisiaj się odważyłam :)
zgłoś
jak zwykle dobry wiersz.
zgłoś