22 grudnia 2012

poezja

sisey
sisey

lekcja czytania

babcia Sabina miała toaletkę
nie myśl jak ja
że to miednica na trójnogu
w kuchni za zasłonką wiadro fekaliów

w pokoju tremo orzechowe śmiesznie
mała szufladka niebieska butelka
z gumową gruszką w kolorze
być może niebieskim pachniało bzem
byłem pewien że tak właśnie
powinno to brzmieć

trzech mnie w lustrze
układało na języku: P a r i s
S. P.  P r a c y

tęskni się znacznie później
 
 
 
 
/wersja po liftingu/

deRuda
22 grudnia 2012 o 10:37

co to Paris SP Pracy?

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 10:40

Doroto, wybacz to wiersz z odwołaniem do epoki światłego robotniczego dobrobytu. SP Pracy - spółdzielnia. Taki tam twór ekonomiczny. Co znaczy P a r i s, nie jestem do dziś pewien.

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 10:43

eee ja myślałam że to nazwa jakiś zagramanicznych perfum ;) zupełnie nie wiem czemu tak sobie je wyobraziłam koło lustra :))) przez ten Paris hihi, oj chyba mi się jeszcze mózg nie rozgrzał ;)

zgłoś

ApisTaur
22 grudnia 2012 o 10:46

to ten bardzo niebieski flakonik z niebieską gumową gruszką?/ moja ciotka takich chyba używała/ mgliste wspomnienie

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 10:46

ależ tak, to były perfumy, czy raczej woda toaletowa. Ekspertem nie jestem, pewnie chodzi o stężenie.

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 10:48

ten twór ekonomiczny sisey to pamiętam, choć wtedy bardziej na bosaka po deszczu, po kałużach biegałam jedząc pajdę chleba z masłem i cukrem ;)

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 10:49

ja po prostu te słowa wszystkie skleiłam do kupy jako nazwę :) SP Praca też tam wylądowała :))

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 10:52

Doroto, zrobiłaś dokładnie to, co ja jako dzieciak. O to chodziło.

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 10:54

edit: Fajnie Ci, miałaś kałuże. Mi nigdy nie było wolno...

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 11:06

no to koniec końców w zasadzie dobrze przeczytałam hehe ;) no kałuże były moje, to znaczy całej gromadki, kilkanaścioro gówniarzy w wieku od przedszkola do liceum biegało równo, wioskowe dzieciństwo ma ogrom zalet :)))

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 11:09

Coś więcej niż zgłębianie kałuż? Oranżada w klubie Ruchu?

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 11:15

oranżada najlepsza była w proszku, podchody, rozwalanie (niestety) snopków słomy, królestwem była spora budowa ośrodka zdrowia - cud że nikomu się nic nie stało, kilogramy masła do zmywania smoły, jeżdżenie wielkim rowerem, pod ramą, zimą zjeżdżanie na workach, wyprawy do źródełek nad rzekę, produkowanie bursztynu z żywicy w osolonej wodzie, sekrety za szybką w ziemi, złodziejstwo na pola kółka rolniczego i szkoły rolniczej, no i las moje miejsce najważniejsze... itd sporo tego było :))

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 11:18

Imponujące, że aż tyle pamiętasz. Wyglądam przy tobie bardzo skromnie.

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 11:20

żartuj żartuj :)) może pamiętam, bo nigdy tak na prawdę nie dorosłam :))

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 11:24

a więc z korzyścią dla grafiki

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 11:27

nie wiadomo, może... a może warto by było trochę dojrzałości w grafikach :)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:16

Nata, jest kłopot techniczny by pokazać odpowiednią aliterację Paris, tak właśnie jak to tylko dzieciak mógł ujrzeć. Zapamiętam, ale tu na stronie nie widzę metody na obejście. A co do rezygnacji, to niemożliwe, gdzie wówczas owa deklarowana lekcja czytania?

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:29

nie widzę sposobu bez przegadania. Etykiety nie projektowałem, a pełnej nazwy spółdzielni nie pamiętam i wydawała się zbędna owa wiedza. Chyba ze wersyfikacja. Tu jednak istniej wątpliwość, że ktoś odczyta Paris jako nazwę spółdzielni.

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 16:29

ja bym dodała jakieś trzecie słowo :))) Paris SP Pracy (i coś jeszcze :)

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 16:42

np. S a l i c y l o w y ;)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:46

jaaasne. No przecież zmieniłem.

zgłoś

deRuda
22 grudnia 2012 o 17:03

no to nie. widzę widzę :)

zgłoś

ALEKSANDRA
22 grudnia 2012 o 10:44

świetny Sis potrafisz podróżować :)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 10:51

to jeden z tych tekstów, które same się rządzą. Idziesz spokojnie zaparzyć kawę, a tu nieee - wracaj, chcę ci coś powiedzieć, no odpal notatnik. I sam nie wiem, czy bardziej o przyszłych tęsknotach, czy o próbach dogadania się z przeszłością jest ów tekst. Pozdrawiam A.

zgłoś

ALEKSANDRA
22 grudnia 2012 o 10:56

wiem coś o tym:) kiedyś poznamy prawdę ...co autor miał na myśli...lub czy to przeszłość to czy przyszłość, wspomnieniami uczymy się czytać samych siebie:) buziaki choinkowe Sis :)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 10:58

a dziękuję powieszę na palmie, bo u mnie bezjodełkowo. :)

zgłoś

jeśli tylko
22 grudnia 2012 o 10:54

babcia Małgorzata.. (w moim świecie).. choć była miednica, ale lustro też :) tak przywołujesz.. dziurka od starego klucza..

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 10:56

Może to sąsiadki, a nie powszechna nowoczesność? ;)

zgłoś

Wieśniak M
22 grudnia 2012 o 11:01

Fajnie to zza mglistych wspomnień wyszło/ spółdzielnia niewidomych "świetlana przyszłość"/ poleca - termofor z wrzątkiem- zamiast pieca:)))

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 11:07

wrzątek to mógł pan wziąć na stacji Łódź Kaliska, albo na wschodnim cudnym warszawskim. Termofory widziałem jedynie w kapitalistycznych filmach i rozumiałem jedno - strasznie zimno mają w tej Anglii. PS, Miałem kiedyś latarkę z owej spółdzielni. Świeciła! PPS: a co gdyby tak fortepiany z S.P. Głuchoniemych?

zgłoś

tadik
22 grudnia 2012 o 11:40

pachnie czasem przeszłym:),zastanawiam sie ,czy mozna zatesknic za przyszloscia?:)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 12:02

oczywiście, zdarza mi się to bez przerwy. pozdrawiam

zgłoś

alt art
22 grudnia 2012 o 12:41

paris to pewnie miasteczko w teksasie na drodze 82..

zgłoś

issa
22 grudnia 2012 o 12:54

to cudaczne, no nie? pięć liter, cztery głoski, a kiedy przejdzie się przez którąś na drugą stronę, np. przez "a" lub "P" /bo im bliżej końca, tym trudniej się przez nie przecisnąć/, to tam ulice, światła, domy, samochody i Dama Kameliowa z czterema muszkieterami je rogaliki. kiedy byłam bardzo mała, i jeszcze nie umiałam czytać, zdarzało mi się oglądać godzinami książki bez ilustracji: litery odbierałam jako obrazy, powtarzalny wzór, niemniej fascynujący od innych rodzajów wizualności. bramy. z takimi właśnie, wtedy zaledwie przeczuwanymi, a na pewno realnie istniejącymi znaczeniami, do których będę rosła, żeby ich dotknąć. dosięgnąć. choć trzeba przyznać, że czcionka gotycka, choćby w wielotomowej die Weltgeschichte, bywała zdecydowanie atrakcyjniejsza od komuszych odcisków zecera na makulaturze :)

zgłoś

issa
22 grudnia 2012 o 13:00

nie mniej :) ze spacją tu byłoby poprawnie. no ale, psiakrew, co ja umiem mieć wspólnego z poprawnością. trafniej, powiedzmy byłoby. trafniej ortograficznie

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 13:05

Nie pamiętam mojego "przedczytania" jedynie zdenerwowanie siostrą, że ma Elementarz. Wszystko zaczęło się więc od zazdrości i zaboru mienia. A w Paryżu, tak myślę, że wciąż obowiązuje bułka paryska. Rogaliki w zupełnie innym mieście. Kiedyś sprawdzę jak to jest z tą bułką.

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 13:15

Coś mi tu... skąd zatem wiedziałaś, że ona jest Welt i jeszcze geschichte?

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 14:14

kręcisz, to nie Ty wystukujesz :)

zgłoś

ApisTaur
22 grudnia 2012 o 13:19

sisey/ masz wysłane/:)

zgłoś

Jerzy Woliński
22 grudnia 2012 o 16:08

wspomnienie przez dziurkę od klucza, stare młodzieńcze lata; Świąteczne pozdrówka Sis :)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:12

Dziękuję Jurku, wzajemnie.

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 16:29

sisey, mogę się podpiąć? przypomniałeś mi o kimś

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:33

a cóż za pytanie? śmiało

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 16:40

hmm, ale ukradłam Ci wers, nie zganisz?

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:47

Już nie żyjesz, o ile moja klątwa działa. :>

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 16:48

aa uu ookujhy fffffffff

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:50

ups :D odwołuję!

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 16:53

(jakieś antidotum?)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:54

jedyne skuteczne: przeczytać wiersz powyżej, ale wspak i na głos.

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 16:59

to jak powiedzieć umarłem: a teraz wstań i idź ;) najpierw wskrzeszenie, coś jak miły tembr ? recytacja na głos? ;)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 17:02

yhy, taki bardziej mój niż Twój: Wstań dziecko, wilka złapiesz. :>

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 17:07

wolę wilka ;)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 17:08

skończyły mi się argumenty

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 16:29

dobry tekst, chociaż mój w zupełnie innym guście

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:33

niewątpliwie, gusta mamy różne. :)

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 16:39

nie przesadzaj :)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:48

to nie ja napisałem "w zupełnie innym guście"

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 16:57

nie uogólniaj miało być :)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 16:58

ta, jasne, teraz odwołuj :)

zgłoś

Istar
22 grudnia 2012 o 17:00

nie odwołuje :) mówię o jednym tekście :)

zgłoś

Jarosław Rymarz
22 grudnia 2012 o 21:00

Sisey, gdybyś słowa zamienił na farbę olejną i ukazał wyraz jaki niesie ze sobą ten wiersz byłbyś moim Van Goghiem.

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 22:33

Jarosławie, to krępujące, wciąż żyję, a gdyby Twoim tropem, to nie tylko ucha już bym nie miał.

zgłoś

Jarosław Rymarz
22 grudnia 2012 o 23:29

:D ha haha

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 23:37

z perspektywy siseya to raczej przerażające.

zgłoś

doremi
22 grudnia 2012 o 23:41

barwny wiersz, przy rozwiniętej wyobraźni tworzy obraz :)

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 23:45

tak, tu się muszę zgodzić ;>

zgłoś

doremi
22 grudnia 2012 o 23:49

zawsze piszę to co czuję, bez względu na ocenę czy komentarz

zgłoś

sisey
22 grudnia 2012 o 23:51

chwalebne, chyba również tak czynię. :)

zgłoś

doremi
22 grudnia 2012 o 23:56

muszę się wycofać z tego - zawsze. Piszę to co czuję, ale nie zawsze. Dzisiaj się odważyłam :)

zgłoś

Maryla Stelmach
10 stycznia 2013 o 00:22

jak zwykle dobry wiersz.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się