Jest to jakaś alternatywa, by widzieć. Dziękuję za ślad.

zgłoś

Dziękuję za wieści.

zgłoś

Wiem, że po naszej rozmowie mogłaś oczekiwać "w łagodniejszym tonie", przebacz.

zgłoś

warszawa wg sisey`a - jakże inna od tej wg ezo** :)

zgłoś

I Tobie również siostro. :)

zgłoś

Panu również gratulacje, za poświęcony czas. :)

zgłoś

Ja nie znam się na nowoczesnych wierszach, nie bardzo nawet wiem o jakie chodzi. Mam ten luksus, że mogę sobie pozwolić na własną drogę, bez obaw o konsekwencje. Czy jakieś sztandary w nim powiewają? Wiesz, dałem peelowi garść różnych doświadczeń, również własnych. Kłopot z takim pisaniem, bo już sama nazwa miasta, wytarta od nadużywania. Łatwo skleić kilka rzeczowników z przymiotnikami, typu: miejska dżungla, tłum anonimowy etc. Świadomie zwiałem ot tego schematu, chciałem spojrzeć na Warszawę refleksyjnie i buntowniczo. Tyle. Myślę sobie, o ileż łatwiej byłoby pisać o dowolnym innym mieście, Pcimiu jakimś, gdzie "nicniedzianie" jest normą. Ukłony i dziękuję za wnikliwość. :)

zgłoś

I jeszcze o szczęściu, ale nie traktat: jak widać wszystko zależy od punktu siedzenia, czasem parówki dają uśmiech, ale znam również dziką awersję do polędwicy sopockiej - czy sto subiektywne, bo wskutek strasznej diety.

zgłoś

Mam słabość do Twoich tekstów i chyba za swobodnie czuję się pod nimi ;) i pobiegłam skrótem w komentarzu. Patriotyzm jest jakby nienowoczesny a nie wiersz. Nie łatwo napisać tak aby go nie wpychać na siłę czytelnikowi i żeby go nie spłaszczyć. Szczególnie jeśli ma się sentyment do jakiegoś miejsca ze względu na wspomnienia:)

zgłoś

uśmiechnęłam się do parówek bo mi się przypomniała makulatura:) Razem z koleżanką zbierałyśmy ją namiętnie żeby na Dzień Matki kupić swoim rajstopy. Kumpelka upychała jeszcze plastelinę, żeby więcej ważyła ( to ja też;) Pamiętam te czasy słabo ale nie chciałabym aby wróciło się stanie w kolejkach itp i cała reszta tego szaleństwa.

zgłoś

Ach, więc wszystko jasne - interpunkcja. Myślę, że na żywo nie doszło by do takiej nadinterpretacji. Swoboda i słabość? Mów mi tak jeszcze kobieto. :)

zgłoś

Robercie, zapamiętałem naszą rozmowę, tyle. Czasem to wystarczy. :)

zgłoś

Meris, to treść dość uniwersalna - wystarczy podmienić jazz, rock, punk, disco polo... no może ostanie już niekoniecznie. Dobrze jednak, że chociaż jazz. :)

zgłoś

wszystko tylko nie disco polo ;) Wiesz, zastanawiam się cały czas nad parówkami na ścianie wschodniej. Ezo pisała o Warszawie, Ty niekoniecznie. Choć agrykola, to potwierdzasz uniwersalną treść (która jest Twoją domeną :)) jedna z interpretacji: Warszawa wschodnia?

zgłoś

Oj, nie Wa-wa wschodnia, tylko delikatesy tuż koło PKN, tam gdzie DT Centrum. :D

zgłoś

Robercie, czy pamiętasz swoje "miejskie migawki" gdzie śmiałem się, że więcej dla mnie? Takie rzeczy zawsze się u mnie odkładają. Szukałem, kontry dla Twoich głębin rozbitych na wersy. Tak "gniewnymen" wydawał się najodpowiedniejszy. :!

zgłoś

Nie byłbym sobą, nie będąc przewrotnym. :))

zgłoś

I mam zagwozdkę, czy mówimy o logice, systemach znaków, czy może o rozpoznawaniu chorób. :D

zgłoś

Odnotowałem. :>

zgłoś

Barbaro, jeszcze nigdy nie umierałem. Bliższy mi Tarantino, niż Ona. Kakofonia świadczy o przypadkowości, tu ciąg logiczny wydarzeń istnieje, nawet jeżeli mało widoczny. Już pierwszy wers to nie błąd, a "sortowanie" wg. ważności, o czym z resztą miałem napisać Hossie. Obstaję, że ten wiersz to nie przypadek. Z ukłonem.

zgłoś

miło, że jednak nie taki beznadziejny

zgłoś

nie jestem warszawiakiem i nigdy nie byłem

zgłoś

skończę na "dziękuję" bo chwilowo brakuje mi słów.

zgłoś