4 january 2013

poetry

sisey
sisey

rozmowa z estetyką w tle

na parapecie odpoczywa apollo -
mój bohater. nieznacznie napoczęty
przez światło ostatek liści drzewieje
gdy palcem trącam lekko zazdrosny
że można tak bez balkonika szurania kapci

na razie chciałbym wiedzieć wszystko
na razie chciałbym wszystko wiedzieć
nawet o śmierci rozmawiamy jak o tym
co spotyka motyle jesienią spokojnie
przyglądamy się ofercie dostępnych lotów
zachowując twarze, może jakieś wiersze
ten ostatni warunek to już mój kaprys
a na razie muesli, jem muesli i w nie wierzę

pizzaboy
4 january 2013 at 02:29

Sisey kupiłeś mnie zwrotem "drzewieje". Dzięki:>

report

sisey
4 january 2013 at 02:41

Proszę bardzo. Może kiedyś "sprzedam" całość? ;)

report

pizzaboy
7 january 2013 at 01:09

Wybacz że tak po niewczasie, ale lepiej późno... Skłamał bym gdybym stwierdził że tylko jedno słowo, gdyż cały wiersz wciąga i zastanawia. Niemniej słowo klucz wedle mojego elementarza tutaj wiedzie prym; mnogość wieloznaczności w nawiązaniu do określenia "drzewiej" jeśli chodzi o ponadczasowość w temacie umieranie. Jeszcze raz Dzięki.

report

sisey
7 january 2013 at 01:23

Tomku, żyjemy, więc nie ma "po niewczasie". Zapatrzyłeś się na moje ulubione słowo (nieco go nadużywam) :D

report

deRuda
4 january 2013 at 02:44

wrócę tu rano :)) dobranoc

report

sisey
4 january 2013 at 02:53

bra noc Ci

report

deRuda
4 january 2013 at 11:46

se wróciłam - "nawet o śmierci rozmawiamy jak o tym/ co spotyka motyle jesienią spokojnie/ przyglądamy się ofercie dostępnych lotów/ zachowując twarze, może jakieś wiersze/ ten ostatni warunek to już mój kaprys" - pieczołowicie wycięłam, ładnie złożyłam i schowałam na pamiątkę

report

sisey
4 january 2013 at 11:53

Tylko spokój może nas uratować, mawiał mój ojciec. Raz chciałem być z nim w zgodzie. Nagle ujrzałem dom Twój z karteczek, karteluszków, kawałków włóczki, niedogryzionych gałęzi, szyszek, szkiełek jak na widoczki tajne.

report

issa
4 january 2013 at 12:07

Z tego, co wyżej, zrób wiersz, sis

report

sisey
4 january 2013 at 12:10

Iss, tak, wiem i też to widzę. Czy to nie chore, gadać wierszem? :)

report

issa
6 january 2013 at 23:48

"Czy to nie chore, gadać wierszem?". Zdrowe.

report

sisey
7 january 2013 at 00:16

Pamiętam, ale widzę i Ty pamiętasz. Jest nadzieja że wykorzystam. A co do stanu zdrowia, to nie wiem czy mogę tak bezkrytycznie ufać - za wiele wierszy napisałaś. :)

report

issa
4 january 2013 at 10:54

Niepylak - no dobra. Muesli pamiętam. Ale np. podmiotający się liryczny szurał w "nie wyobrażam sobie nas" itede. i tam wg mnie korzystniej, nie mówiąc o tym, że seriale sąfu ;/ Nie dałbyś całości jeszcze trochę czasu?

report

sisey
4 january 2013 at 11:09

To taki żart? "No dobra" - odbieram jako akt łaski. Muesli pamiętam. Ja również. Czy ktoś jeszcze, i co z tego? Ostatni raz napisałem "szurał" trzeciego sierpnia ubiegłego roku. Przepraszam za nadużycie i obiecuję, że szurać już nie będę w tej dekadzie. Znam kilka doskonałych seriali, więc i tu, ze smutkiem to piszę, nie mogę się zgodzić. Całości czas dać zawsze mogę. O, udało się jakiś consensus... jednak. :)

report

issa
4 january 2013 at 11:21

No. To taki żart. Jako i cała reszta, np. umieranie na chińskim lotnisku, mycie piekarnika albo co tam. Psiakość. Nie chodzi o jakieś pieprzone szuraniewogóle. Chodzi o zadania dla motywu. Seriale Ci zostawiam bez bólu ;d Aktów łaski nie wydaję. Może być w zamian akt głasku ;/ Skoro wiersz jest gotowy - to trudno. Po ptakach pod litery nie ma mu co zaglądać.

report

sisey
4 january 2013 at 11:41

O przekupstwo widzę - głaskać chcą (albo głaskania, hmm). Czytam o jakimś znużeniu - za dużo umierania w umieraniu? Piekarnik, mam nadzieję że nie na głowę? BTW. to ja myłem :p "Po ptakach" powiadasz, hmm.

report

Emma B.
4 january 2013 at 11:38

smętnie, ale z maestrią

report

sisey
4 january 2013 at 11:43

Emmo, weselej dopiero się uczę. Myślę, że na własnym pogrzebie to już będę z uśmiechem pełną gębą, profesjonalnie znaczy. ;)

report

Emma B.
4 january 2013 at 12:47

mam nadzieję, że będą profesjonalni, a tak wyjaśniając - smętnie - to o nastroju, nie mam nic przeciw smęceniu od czasu do czasu, etykietka rzec by można w skrócie

report

sisey
4 january 2013 at 13:17

Tak też Cię zrozumiałem. Ukłony.

report

Monika Joanna
4 january 2013 at 12:19

od kiedy mężczyźni jedzą muesli?

report

issa
4 january 2013 at 12:21

Joanna, a co powinni jeść mężczyźni, żeby to kobiet nie dziwiło?

report

Monika Joanna
4 january 2013 at 12:22

mogą wszystko, nie pasuje mi to do wiersza.

report

issa
4 january 2013 at 12:24

dlaczego?

report

sisey
4 january 2013 at 12:28

Gdybyś słyszała jak się turlam. Cudna krytyka. Chyba już czas na występy sceniczne? To idę po muesli (zbożowe) z rodzynkami, orzechami, daktylami (bez cukru). PS. Sąsiad pakujący na siłowni wczoraj mnie pytał gdzie kupuję...

report

Monika Joanna
4 january 2013 at 12:29

całe to szuranie, rozmowa - dla mnie to obraz starości. i do tego muesli? a po kiego czorta?

report

jeśli tylko
4 january 2013 at 12:32

muesli jako konkret ;)

report

issa
4 january 2013 at 12:33

W jaki sposób starość nie zgadza się z muesli, Joanna :)?

report

Monika Joanna
4 january 2013 at 12:34

jeśli już, mówiłabym, że muesli kojarzy się z młodością. o! choćby z sąsiadem pakującym na siłowni.

report

issa
4 january 2013 at 12:37

okej, Joanna, ale czemu nie ze starością :)? Bo tak brzmiało pytanie. /siss, wyłaź mi spod łap, proszę uprzejmie ;/

report

jeśli tylko
4 january 2013 at 12:37

ja odbieram jako kontrapunkt do reszty wiersza pod kilkoma względami - to co napisałaś też.

report

Monika Joanna
4 january 2013 at 12:43

widać mam inny obraz starości - nie potrafię sobie za Chiny Ludowe wyobrazić starszego pana pochylającego się nad miską z muesli. no po prostu to jest niewykonalne dla mojej wyobraźni!

report

issa
4 january 2013 at 12:44

aha, dzięki, Joanna :) za cierpliwość w rozmowie też

report

Monika Joanna
4 january 2013 at 12:45

także miło mi wyjaśnić pewne wątpliwości. :)

report

jeśli tylko
4 january 2013 at 14:25

przecież stoi napisane "na razie" ;) (a ja potrafię, czemu nie )

report

hossa
4 january 2013 at 12:24

oczywiście surowe mięso;d i przepraszam nie zdążyłam ugryź się w paluchy

report

issa
4 january 2013 at 12:26

;d szlag by to. ja lubię tatara

report

hossa
4 january 2013 at 12:28

ja też;d ten ukryty pierwiastek męski, żesz

report

jeśli tylko
4 january 2013 at 12:28

macerowane pod siodłem ;)

report

deRuda
4 january 2013 at 12:28

nie lubię mięsa, nie lubię muesli, to kto ja jestem, he?

report

issa
4 january 2013 at 12:28

no teraz już po tajemnicy, hoss ;p

report

hossa
4 january 2013 at 12:29

tylko z dużą ilością cebulki

report

hossa
4 january 2013 at 12:30

to jesteś dorota która nie lubi mięsa i muesli

report

sisey
4 january 2013 at 12:30

Una milcz, gdy dorośli gadają albo obejrzyj video z dziennika. :D

report

deRuda
4 january 2013 at 12:32

ej Ty, uważaj ;P a jak mówisz do uny to tylko dużymi literami ;)) z dziennika? - chybaś oczadział, co to ja masochistka?

report

deRuda
4 january 2013 at 12:35

hossa to co ja jakaś płeć osobna, eee nie chce tak ;))) muszę się na coś zdecydować :))

report

sisey
4 january 2013 at 12:37

Do oglądania marsz http://youtu.be/JaAWdljhD5o :D

report

deRuda
4 january 2013 at 12:43

to znam na pamięć ;P

report

filo
4 january 2013 at 13:02

na razie chciałabym wiedzieć wszystko, na razie chciałabym wiedzieć wszystko i nic więcej

report

sisey
4 january 2013 at 13:21

rzeczywiście plan minimum dla dzieciaka co w nas jeszcze. :)

report

filo
4 january 2013 at 13:46

zdecydowanie dla tego dziecka

report

sisey
4 january 2013 at 13:44

Do oglądania w trakcie czytania (perkusista mi się podoba) http://youtu.be/tIdIqbv7SPo

report

deRuda
4 january 2013 at 15:10

i ma gustowne ubranko, nie wygodnie się czyta i ogląda - dostałam zeza, dobrze, że chwilowego, utwór znakomity :)

report

LadyC
4 january 2013 at 20:52

stary musi być ten Apollo skoro już nie butwieje a drzewieje ;))

report

sisey
4 january 2013 at 20:59

LadyC, jest kilka tropów: mitologiczny, z przydomowego ogródka gdzie na ostach..., a nawet spadające z nieba wraki kosmiczne. Można więc drzewieć spokojnie.

report

sisey
4 january 2013 at 21:00

ghost, czyli już po filmie, ok?

report

LadyC
4 january 2013 at 21:04

no a ... a gdzie ta estetyka? balkonikowa? drewniana?

report

sisey
4 january 2013 at 21:08

Jej, Lady, mam wrażenie, że namawiasz mnie na autoanalizę wiersza. Odmawiam kobieto. Proszę samodzielnie. Zapewniam, że nic w tekście nie jest przypadkiem. :)

report

LadyC
4 january 2013 at 21:11

jakżebym mogła! namawiać na autoanalizę?! nigdy w życiu ;)) głośno myślę li tylko i wcale nie zakładam przypadku. nie lubię przypadków w wierszach ;))

report

Ania Ostrowska
4 january 2013 at 22:36

przywiodło mi na myśl stary stareńki film o mężczyźnie i gołębiu, a może była to kobieta i gołąb, nie pamiętam, ale gołąb odleciał.

report

sisey
4 january 2013 at 22:46

ten Apollo raczej nie odleci. hmm, nie kojarzę filmu

report

Ania Ostrowska
4 january 2013 at 22:53

rzadko zapamiętuję tytuły, to strasznie dawno było. mówisz ten Apollo nie odleci - ale mógłby, rozmowy z gołębiem o życiu i przemijaniu, i z musli da się coś wynieść w dziobie. Nic nie poradzę, że moje wchodzenia w głąb tekstu musi zaczepić się na jakimś obrazie. Rozumienie metafor przychodzi dopiero potem. albo i nie.

report

sisey
4 january 2013 at 23:00

Chyba wyszliśmy nieco za zakresy tekstu. Ten apollo jest martwy. Pięknie martwy, jak to się motylom przydarza. Tak estetyczna ostateczność. Teraz wyobraź sobie parę ludzi w dialogu o sposobach "wyjścia" Ich wiek nie jest bardzo istotny, ważne że on nie wierzy w nic poza muesli. itd.

report

Ania Ostrowska
4 january 2013 at 23:07

hm... może to stereotypowe myślenie, ale sądzę, że rozważane sposoby "wyjścia" mają duży związek z wiekiem rozważających

report

sisey
4 january 2013 at 23:09

z wiekiem też :)

report

Eva T.
5 january 2013 at 16:32

Siła życiowa w muesli :)

report

sisey
7 january 2013 at 00:12

Może raczej próba szukania oparcia w realnym i bliskim. :)

report

Eva T.
7 january 2013 at 13:54

Na razie zaczepilam sie na apollo (Parnassius apollo), ktory jest pod ochrona. Gąsienica zywi sie tylko pewnymi roslinami i jezeli nie znajduje tego pokarmu, do ktorego jest przyzwyczajona, to ginie. Mitologia grecka i nieistniejaca juz linia samolotowa, pojawila mi sie rowniez w moich poplatanych myslach. I po prostu brakuje mi slonca, i polezalabym sobie na slonecznym parapecie, ale zywa! :)

report

sisey
7 january 2013 at 19:41

Evo, trochę się wzruszyłem. Nie z powodów tak oczywistych jak szukanie symboliki wiersza (słusznie oglądałaś Apolla), a za przyczyną ostatniego wyznania. Życzę Ci słonecznego parapetu. :)

report

Eva T.
7 january 2013 at 20:10

Dziekuje Siseyu :) Nie smiej sie! :) Marze od dawna o takim wielkim oknie, z parapetem, na ktorym mozna posiedziec, polezec, poleniuchowac w sloncu :)

report

sisey
7 january 2013 at 20:17

Pomarzę więc z Tobą. Dużo miejsca nie zajmę.

report

Eva T.
7 january 2013 at 20:26

A to fajnie! Tylko jakbys przysnal, to nie chrap! :)

report

sisey
8 january 2013 at 13:01

W życiu. siseye nie chrapią!

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 00:17

czytam i czytam i mam piękny obraz nieszczęśliwego i ułomnego człowieka, chorego, mam też i inne obrazy ale dużo by pisać, wszystko przez "apollo" kim czym on?:)

report

sisey
7 january 2013 at 00:25

Ha, bardzo cieszy, że próbujesz własnej interpretacji. Chętnie poczytam o tym więcej, a jeśli nie czujesz się na siłach (szkoda), to kilka komentarzy wyżej wyjaśniam co nieco. Uprzedzam, że zepsuje zabawę. Pozdrawiam.

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 00:30

tak wyjaśniasz martwy on:) jednak czy to nie jego przeszłość jego młodość wspomnienie, życie...napoczęty, jest , apollo...piękno, życie, światło:) kurcze Sis!:)

report

sisey
7 january 2013 at 00:44

wyobraziłem sobie, rozmowę o aspektach umierania. Kiedyś z mamą pod ręką poszliśmy na cmentarz i dowiedziałem się, że: o tam, chciałabym leżeć pod tym świerkiem. Byłoby dość światła i nie tak gorąco. Zapytałem, czy to rzeczywiście ma znaczenie po śmierci? Minęło sporo czasu, a ja dotarłem do rozważań w podobnie irracjonalnym stylu - jak umrzeć, żeby było "ładnie" (w dużym uproszczeniu") Śmierć motyla, może się w takiej chwili wydawać perfekcyjnie doskonała. A to, że Apollo ma szerszy wymiar, że życie spędził wśród ostów i może jeszcze kilka znaczeń i symboli... Proszę szukać jeśli ciekawość dręczy. :)

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 00:53

Będę szukać Sis bo jest to ciekawe jak cholera, masz przemyślany każdy krok, to już samo w sobie jest sztuką, "estetyką"- własnie tak pisać jak czytam bym chciała :)

report

sisey
7 january 2013 at 00:58

Z czystym sumieniem mogę polecić Ci rozmowy Mistrza u Zosi Welke. Sama autorka przedstawia go jako wybitnego przedstawiciela myślących irracjonalnie (może to nawet wzorzec państwowy miał być), choć mi on się zdaje wyjątkowo ludzki (bliski). To oczywiście tylko jeden z tropów.

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 01:14

Trochę czytałam jednak ostatni długi z lenistwa... Wierzyć w muesli to nie wierzyć w nic, zwątpienie, jednak nie jest to starość ani choroba to strach.

report

sisey
7 january 2013 at 01:27

Ostatni u Zofii, to złożenie w całość wcześniejszych tekstów. "to strach" - albo nonszalancja, tupet wariata. Lekiem na strach miała być religia. Może mu nie po drodze?

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 01:32

Nie po drodze donikąd, brak wiary, strasznie trudne rozmowy podmiotek prowadzi z samym sobą:) ale to świetne:)

report

sisey
7 january 2013 at 01:48

A kto Ci wmówił, ze to monolog?

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 01:54

Nikt, takie moje postrzeganie :) Ja sobie nic wmówić nie dam:)

report

sisey
7 january 2013 at 02:07

"nawet o śmierci rozmawiamy", "przyglądamy się ofercie dostępnych lotów"

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 02:12

Wiem czytałam nie tłumacz mi tak:) Jednak czy ja nie mogę uznać te rozmawiające osoby jako jedność - jedno ciało, jedna krew? Kurcze chyba teraz za bardzo pojechałam z wyobraźnią i irracjonalnym myśleniem:) Wybacz Sis

report

sisey
7 january 2013 at 02:16

O, ciekawy trop, tylko czy coś zmienia w sensach wiersza?

report

sisey
7 january 2013 at 02:17

"ten ostatni warunek to już mój kaprys" - tu się pojawia liczba pojedyncza, jakieś konkretne Ja.

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 02:19

Dodaje, czy zmienia... trudne pytanie.

report

ALEKSANDRA
7 january 2013 at 02:23

Poddaję się ale ile emocji mi dostarczył, nie rozbierajmy już, musi zostać tajemnica, za bardzo Cię ciągnę za język:)

report

sisey
7 january 2013 at 15:02

Aleksandro, prawie nam umknęło. Mamy za sobą rozmowę z estetyką tle. :)

report

milena
7 january 2013 at 20:01

zawrót głowy od komentarzy, wiersz czuję. pozdrawiam i czekam na baty :)

report

sisey
7 january 2013 at 20:04

Bywam mało szarmancki, ale z batem? hmm. Pozdrawiam.

report

An - Anna Awsiukiewicz
8 january 2013 at 13:20

zapewne tu wrócę..podoba mi się i to bardzo.

report

Maryla Stelmach
10 january 2013 at 00:20

fajny klimat, pomieszany z optymizmem. zostaje.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register