krsto
WSZYSTKIE PRACE Poezja (95)
O autorze Znajomi (2)

1 grudnia 2013

poezja

krsto
krsto

księga

chciałem napisać
boję się słów
pismo święte
ale je przekreśliłem
bo było bez sensu

siedzę jak stary hiob
na zgliszczach życia
złamaną skorupa
drapię swoje krosty

czeka na mnie
dół z cuchnącą wodą
wrzucą pochyłe ciało
z kurzymi łapkami
na skroniach

obok dróg stoją
machają rękami
krzyczą

tak było w księdze
koło domu
gdzie mieszkam

wiszę głową w dół
psy patrzą mi w oczy
księga jest podarta
i podeptana

chciałem napisać
boję się słowa modlitwa
ale skreśliłem
także i to zdanie
grubą kreską

                    Świder,27 listopada 2013

Presumpcja
1 grudnia 2013 o 09:22

Atmosfera starotestamentowa, ciekawy wiersz

zgłoś

krsto
1 grudnia 2013 o 12:09

dzięki za życzliwość

zgłoś

issa
1 grudnia 2013 o 12:25

"Nic trudniejszego / Niż napisać traktat / O człowieku wpatrującym się / W starą fotografię. // Dlaczego to robi, / Pozostaje niezrozumiałe / I jego uczuć / nie da się wytłumaczyć. // Niby to proste: / Jego dawna miłość. / Ale tu właśnie / Zaczyna się pytanie. [...]".

zgłoś

issa
1 grudnia 2013 o 12:26

[Czesław Miłosz, Fotografia, fragm.]

zgłoś

issa
1 grudnia 2013 o 12:26

pozdrowienie ciepłe Agnieszki, krsto, dla Ciebie

zgłoś

Damian Paradoks
1 grudnia 2013 o 12:27

obawa to jak uchylone drzwi :) Tak szczerze z głębi siebie odebrałem Twe słowa. Naprowadza :)

zgłoś

issa
1 grudnia 2013 o 12:43

p.s. http://www.youtube.com/watch?v=wZOvKWDTi9I

zgłoś

krsto
1 grudnia 2013 o 14:05

dziękuję za dobre słowa

zgłoś

issa
1 grudnia 2013 o 16:34

:) i Twoje stają się dobrem

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się