Podoba mi się ten rodzaj refleksyjności i prostota wyrazu. Mam tylko taką myśl, że przeniosłabym pierwszą zwrotkę na koniec. To retoryczne pytanie w niej zawarte byłoby mocniejszą puentą (zamiast: "trzymam...") wg mnie.

zgłoś

oczywiście ma pani rację,pani mario--a jednak to ja jestem amatorem a pani patrzy okiem zawodowca

zgłoś

Krsto, nie jestem zawodowcem, tak jak Pan tylko amatorką. I nie lubię za bardzo się wtrącać, bo jednak wiersz to coś bardzo osobistego. Ale klimaty tworzy Pan takie, jakie lubię.

zgłoś

mogę sie tylko odwzajemnić-- klimaty pani wierszy bardzo mnie poruszyły-- tkwią we mnie cały czaas-- te wiatraki i kościółki z ziemi płockiej, willa julia z otwocka i praca nauczycielska-- a przedtem jeszcze zachwyciłem się pani wierszem pamięci żydów otwockich--- a to co pani mówi o wierszu jako czymś bardzo osobistym to są prawie moje myśli-- i ja też nie chc ę nikogo pouczać bo wiersz to jest chwila osbistego wzruszenia -- ściskam pania za te słowa

zgłoś

No i bardzo dobrze. Już mamy zalążek nowego stowarzyszenia, tym razem bardziej trwałego, bo przyjacielskiego.

zgłoś

bardziej trwałego bo wynikającego z naszej wewnętrznej potrzeby nie nakazanej ale autentycznej--i chyba oto chodzi że nikt nas nie zmusza do cztanie-pisania i myslenia-- robimy to bo poprostu chcemy-- tak tak

zgłoś