krsto
ALL WORKS Poetry (95)
About me Friends (2)

1 december 2013

poetry

krsto
krsto

księga

chciałem napisać
boję się słów
pismo święte
ale je przekreśliłem
bo było bez sensu

siedzę jak stary hiob
na zgliszczach życia
złamaną skorupa
drapię swoje krosty

czeka na mnie
dół z cuchnącą wodą
wrzucą pochyłe ciało
z kurzymi łapkami
na skroniach

obok dróg stoją
machają rękami
krzyczą

tak było w księdze
koło domu
gdzie mieszkam

wiszę głową w dół
psy patrzą mi w oczy
księga jest podarta
i podeptana

chciałem napisać
boję się słowa modlitwa
ale skreśliłem
także i to zdanie
grubą kreską

                    Świder,27 listopada 2013

Presumpcja
1 december 2013 at 09:22

Atmosfera starotestamentowa, ciekawy wiersz

report

krsto
1 december 2013 at 12:09

dzięki za życzliwość

report

issa
1 december 2013 at 12:25

"Nic trudniejszego / Niż napisać traktat / O człowieku wpatrującym się / W starą fotografię. // Dlaczego to robi, / Pozostaje niezrozumiałe / I jego uczuć / nie da się wytłumaczyć. // Niby to proste: / Jego dawna miłość. / Ale tu właśnie / Zaczyna się pytanie. [...]".

report

issa
1 december 2013 at 12:26

[Czesław Miłosz, Fotografia, fragm.]

report

issa
1 december 2013 at 12:26

pozdrowienie ciepłe Agnieszki, krsto, dla Ciebie

report

Damian Paradoks
1 december 2013 at 12:27

obawa to jak uchylone drzwi :) Tak szczerze z głębi siebie odebrałem Twe słowa. Naprowadza :)

report

issa
1 december 2013 at 12:43

p.s. http://www.youtube.com/watch?v=wZOvKWDTi9I

report

krsto
1 december 2013 at 14:05

dziękuję za dobre słowa

report

issa
1 december 2013 at 16:34

:) i Twoje stają się dobrem

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register