wzruszające ....

zgłoś

dziękuję i tylko tyle

zgłoś

Twardy chłop jestem ale oczy mi się spociły.Nie da się przejść obojętnie.Pozdrawiam...

zgłoś

i ja dlatego tylko tyle ...

zgłoś

dziękuję za pozdrowienie i dobre słowo--dobregp dnia

zgłoś

Jedną z moich ufności, wiar, które chcę zachować, jest ta, że ślady/znaki w przemianach zostają po wszystkim, co żyło. Nawet jeśli wydaje się czasami, że tak nie jest i nawet wtedy, gdy niejednemu wydają się niewidzialne lub niepojęte: nic nie umiera, a niepamięć jest złudą. W tym wierszu jest coś więcej niż zdolność do przelotnego wzruszania. Ma też inną moc: zdolność do trwałego zostawania w świadomej pamięci przechodnia. Przechodzień bowiem ma tak dużo spraw na głowie, że naturalnie i szybko zapomina o wzruszającym go zmarłym, jeżeli go nie znał i nie kochał. A jednak można temu zapobiec: jeśli w czyjejś opowieści o odchodzeniu jest taki żar, niepoddający się konwencjonalnym pociechom, że ocala przed śmiercią z niepamięci. I tak jest tutaj. Będę pamiętać, jak rzucali kwiaty:) http://www.youtube.com/watch?v=zHu9Y5jM-3k Dobrego.

zgłoś

Bardzo mi sie sppdobal.

zgłoś

dziękuję ci isso powiedziałas wiele z tego co czułem kiedy zabrzmiało slowo o odejściu jak zawsze niespodziewanym==tym bardziej boli gdy odchodzi ktoś młodszy ode mnie -- i dzieje sie wszystko tak nie po kolei- dzięki- dobrego dnia i pogodnych myśli

zgłoś

dziękuję ci wthkacy

zgłoś

Wzruszający, mądry. Trzymaj się. Pozdrawiam

zgłoś

przemawiający, dobry!

zgłoś

dziekuję wam aleksandro i marku-- za to że mnie zauważyliście i używacie tak wielkich słow-- nie wiem czy zasłużyłem-- dziekuję

zgłoś

Poruszający...bardzo -:) Pozdrawiam serdecznie :-)

zgłoś

heh Krzys... trudno o slowa w takiej chwili_przytulam serdecznie

zgłoś

dziękuję krysiu że odezwałas sie -- w chwilach trudnych to jest potrzebne

zgłoś

dziękuję ci bosonoga że mnie zauważyłaś i że wiersz cięporuszył

zgłoś

szel---tak coraz nas mniej

zgłoś

Hmm - za issą. jestem pewna że będę pamiętać o Twojej siostrze....tak czuję...

zgłoś

dziękuję wam --an i nurio ---- cóż tu powiedzieć--- zostajemy coraz bardziej sami - świadkowie naszej młodości opuszczają nas i nikt już nie opowie jak to było gdy byłem młody i potrafiłem wiele rzeczy o których potem zapomniałem

zgłoś

...i nikt już nie opowie jak to było gdy byłem młody ...

zgłoś

coś mnie tu teraz przyniosło. z powrotem. nie wiem, dlaczego akurat teraz. jednak, jako że nie wierzę w przypadki, zostawię znak obecności. pamiętam złamaną rękę i pestki z wiśni. nie rzuciłam kwiatów. pozdrawiam

zgłoś

ija pozdrawiam i dziękuję

zgłoś

Czy żłamanej jest celowe? Pozostały tekst nie jest pospolity:) .

zgłoś

i nie kadzę, bo nie mam w zwyczaju:)

zgłoś

pamiętam. wracam

zgłoś