krsto
WSZYSTKIE PRACE Poezja (95)
O autorze Znajomi (2)

8 listopada 2013

poezja

krsto
krsto

on

jak go pokochać
ciemna twarz rybaka,
okolona zarostem
i smutne spojrzenie

milczy organ głosu
chwastem wielodniowym

jak go pokochać
cierniowa korona
rani gładkie czoło

ziemia pachnie mocno
rosą i powojem
kroki są niepewne
podchodzą pod górę

drzwi nam zamknięto
żeby nikt tu nie wszedł
okna wymyto
bo nadchodzą święta

groby groby groby
umarli wzywają
na zielone ścieżki
na łąki nad wodą

jak pokochać
gdy miłość umiera
nasze cmentarze
są jak wysypiska
pustych smutków

Świder, 30 października 2013 r.

hossa
8 listopada 2013 o 10:07

świetnie napisany wiersz

zgłoś

krsto
8 listopada 2013 o 12:13

hossa dzięki za pochwałę -- to lubię

zgłoś

hossa
8 listopada 2013 o 12:18

:)

zgłoś

issa
29 listopada 2013 o 09:34

"Przestań się, ziemio, droczyć ze mną, / Żebracze z siebie zrzuć odzienie, / Stań się, jak jesteś, gwiazdą cenną, / Którą przejmują wskroś płomienie".

zgłoś

issa
29 listopada 2013 o 09:36

[Nikołaj Gumilow, Przyroda, fragm, w przekł. Leopolda Lewina]

zgłoś

Ananke
25 marca 2014 o 14:23

dobre,

zgłoś

krsto
25 marca 2014 o 14:26

dzięki

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się