jak piesn sprzed lat...jak wspomnien slad...tylko w polu bialy krzyz nie pamieta juz kto pod nim spi!_a jednak ja jestem i slucham Krzysiu:)))

zgłoś

cieszę się choć tu o krzyżu ani słowa sama zwyczjnośc domowa biała pościel

zgłoś

byłby z tego dobry wiersz ale jest w nim zbyt wiele oczywistości i dopowiedzeń, momentami trąci banałem

zgłoś

za mało konkretów piotrze to co napisałeś to same niedopowiedzenia i banały

zgłoś

Fakt, są oczywistości i dopowiedzenia, Krsto. Np. cała czwarta zwrotka tudzież nadmiernie rozbudowane myśli w niektórych innych – „córki na dobre matki”, a wystarczyłoby „dzieci”. Tu natomiast dobrze byłoby usunąć „się” – „a kończą (się) zerwaniem strun”, bo „się” powyżej spełnia już swoją rolę. Inne – „podnoszę oczy i słucham ciszy w tamtym pokoju trwa ciężki oddech człowiek umiera” – cisza i ciężki oddech? Można by usunąć „trwa ciężki oddech”. Poza tym „pani ponura” to też zbędne dopowiedzenie. Następne – „potem wiedziałem że iść za trumną trzebą by oddać powagę nocy” – do gramatycznej poprawki – „by iść za trumną należy oddać powagę nocy” – popraw literówkę „trzebą”. Oraz – „teraz to słowo (…) więc go podniosłem” – to słowo, więc je podniosłem. Miejscami też rzuca się w oczy szyk przestawny, bez którego byłoby bardziej naturalnie, moim zdaniem. Ja na Twoim miejscu dopracowałabym wiersz, bo naprawdę może być dobry. Miłego wieczoru. :)

zgłoś

dziękuję ci mila doro za naukę zrobołem z wierszem co umiałem zgodnie z twoimi uwagami mam braki -przed laty -dwa lata slawistyki i pół roku polonistyki - to tragicznie mało jestem jednak niedouczony choć miałem 5 z poetyki i gramatyki historycznej

zgłoś

jeszcze raz wielkie dzięki pomyślę co jeszcze można dopieścić bo na razie nić mi do głowy nie przychodzi miłego wiecoru i miłej niedzieli

zgłoś