Najnowsze prace:

Poezja

krsto
PROFIL O autorze Przyjaciele (2) Poezja (95)

dodane wcześniej pozostałe wiersze dodane później

28 lipca 2011

dziadek

piosenki świata zaczynają się
od fałszywego akordu
a kończą  zerwaniem strun
mówi poeta
 
podnoszę oczy 
w tamtym pokoju trwa ciężki oddech
człowiek umiera
spełnił zadanie wychował córki
na dobre dzieci
bo dał słowo
 
i głos kobiety czyta opowieść
o michale z podola
który leci do nieba 
po nocnym wstrząsie
bo też dał słowo
 
na leśnej ścieżce stoi poeta
i tam spotyka
pana od przyrody
z ścieżki nie zejdzie
także dał słowo
 
w mój dom rodzinny
pierwszy raz wchodzi
śmierć pani świata
i  zaprowadzi
na grób pod brzozą
obrosły trawą
 
potem wiedziałem
że  iść za trumną trzeba
by oddać
powagę nocy
i rozpacz świtu
 
a kiedy umarł mi
pan cogito
stałem nad grobem
jak ktoś z rodziny
bo dałem słowo
 
teraz to słowo
leżało nisko
więc je podniosłem
i położyłem ponad głowami
aby nikt więcej
strun mu nie zerwał
bo dałem słowo


liczba komentarzy: 10 | punkty: 1 |  więcej 

Szel,  

jak piesn sprzed lat...jak wspomnien slad...tylko w polu bialy krzyz nie pamieta juz kto pod nim spi!_a jednak ja jestem i slucham Krzysiu:)))

zgłoś |

krsto,  

cieszę się choć tu o krzyżu ani słowa sama zwyczjnośc domowa biała pościel

zgłoś |

Szel,  

to nie jest tak ze czytam wiersz pobieznie Krzys:) mowilam ci juz ze kojarzysz mi sie muzycznie...i ten porwany fragment piosenki 'biały krzyz' przy czytaniu tego wiersza w ucho mi wpadl!

zgłoś |

P,  

byłby z tego dobry wiersz ale jest w nim zbyt wiele oczywistości i dopowiedzeń, momentami trąci banałem

zgłoś |

krsto,  

za mało konkretów piotrze to co napisałeś to same niedopowiedzenia i banały

zgłoś |

Miladora,  

Fakt, są oczywistości i dopowiedzenia, Krsto. Np. cała czwarta zwrotka tudzież nadmiernie rozbudowane myśli w niektórych innych – „córki na dobre matki”, a wystarczyłoby „dzieci”. Tu natomiast dobrze byłoby usunąć „się” – „a kończą (się) zerwaniem strun”, bo „się” powyżej spełnia już swoją rolę. Inne – „podnoszę oczy i słucham ciszy w tamtym pokoju trwa ciężki oddech człowiek umiera” – cisza i ciężki oddech? Można by usunąć „trwa ciężki oddech”. Poza tym „pani ponura” to też zbędne dopowiedzenie. Następne – „potem wiedziałem że iść za trumną trzebą by oddać powagę nocy” – do gramatycznej poprawki – „by iść za trumną należy oddać powagę nocy” – popraw literówkę „trzebą”. Oraz – „teraz to słowo (…) więc go podniosłem” – to słowo, więc je podniosłem. Miejscami też rzuca się w oczy szyk przestawny, bez którego byłoby bardziej naturalnie, moim zdaniem. Ja na Twoim miejscu dopracowałabym wiersz, bo naprawdę może być dobry. Miłego wieczoru. :)

zgłoś |

Miladora,  

Przepraszam, tu się rąbnęłam z sensem, bo z braku przecinka nie zawsze czyta się właściwie - "potem wiedziałem że iść za trumną trzeba/ by oddać powagę nocy". Mea culpa. :)

zgłoś |

krsto,  

dziękuję ci mila doro za naukę zrobołem z wierszem co umiałem zgodnie z twoimi uwagami mam braki -przed laty -dwa lata slawistyki i pół roku polonistyki - to tragicznie mało jestem jednak niedouczony choć miałem 5 z poetyki i gramatyki historycznej

zgłoś |

Miladora,  

E tam, Krsto, wszyscy jesteśmy niedouczeni i niedouczeni pomrzemy. ;))) To jeszcze trochę sugestii - zlały Ci się zwrotki 5 i 6 - rozdziel. A tu przemyśl, czy nie byłoby lepiej zamiast "córki na dobre dzieci" dać "wychował dzieci na dobrych ludzi". Rozumiem zamysł 4 zwrotki, ale "pan od przyrody i pani od polskiego" mi nie gra - zbyt to dosłowne. Nie da się jakoś bardziej ogólnie, w niedopowiedzeniu? A na koniec - tak się przypięłam, bo podoba mi się fraza kończąca każdą zwrotkę, że "dał/dałem słowo". I myśli zawarte w wierszu. Warto go dopieścić. ;) Dobrego dnia. :)

zgłoś |

krsto,  

jeszcze raz wielkie dzięki pomyślę co jeszcze można dopieścić bo na razie nić mi do głowy nie przychodzi miłego wiecoru i miłej niedzieli

zgłoś |


pozostałe wiersze: cień piękna, zaskoczenie, po latach, bajka, księga, dziękuję, procesja, on, dzień matki, fotografia, w drugiej połowie, za zasłoną, pomiędzy kłosem, krzyczą na mnie, ulica, popiół, czasami, ulicą idzie zając, drewniana kładka, anioły, szpital, odlot, kornel i poeta, zające, miotła i kierat, pierwsza komunia, cyrk, globus, wiersz o tancerce, pogrzeb siostry, gadanie przez sen, rozmowa o piekle, brat ildefons, sumienie, scena racji dostatecznych, skrzydła, dante w czyśćcu, szymon słupnik, o czym milczę, katedra, powracająca fala, koedukacja, zmiana spojrzenia, matka chrzestna, kogo to obchodzi, pisanie liter, pierwsza śmierć, ścieżki, nawrócenie, legitymacja szkolna mojej ciotki, stwórca, siostra, chopin, poziom, ślepy tor, szkarlatyna, za oknem, przyjaciel mojej mamy, budowa domu, wnuczka, kapusta, banknot, mycie zębów, dwie butelki spirytusu, czerwony most, rosół, deszcz, przed odjazdem, noc, ścinanie drzew, na brzegu, młotek, lovebird, korepetytor, przed lustrem, imiona własne, serce, adrenalina, pole widzenia, żmija, beczka soli, wchodzę w ogród, gloria victis, jak pisać, kogucik, pociąg, dzięcioł, dziadek, pierwsze nauki, wstęp, początek, list, Ewangelia, przypowieść o łzie, słowa,
 

Ostatnie komentarze:

Regulamin | Polityka prywatności | Kontakt

Copyright © 2010 truml.com, korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.


kontakt z redakcją






Zgłoś nadużycie

W pierwszej kolejności proszę rozważyć możliwość zablokowania konkretnego użytkownika za pomocą ikony ,
szczególnie w przypadku subiektywnej oceny sytuacji. Blokada dotyczyć będzie jedynie komentarzy pod własnymi pracami.
Globalne zgłoszenie uwzględniane będzie jedynie w przypadku oczywistego naruszenia regulaminu lub prawa,
o czym będzie decydowała administracja, bez konieczności informowania o swojej decyzji.

Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. zarejestruj się

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1