Czterdzieści i cztery godziny apokalipsy
Poezja wpadła mi do zupy
i obgryzła mięso.
Nagie gnaty pukają w pokrywkę,
ściany bledną.
Jedyna droga ucieczki wiedzie
krętą ścieżką,
gdzieś pomiędzy fundamentem
a kamieniem węgielnym.
To nie na moje buty sterane
ciągłym chodzeniem po okręgu.
Wpisanym w trójkąt.
Stąd wniosek – matematyka nie jest nauką
a aktem wiary. Rozpaczliwej,
w obliczu cyfr i znaków.
Więc bojąc się wyciągnąć średnią
chowam głowę pod dziurawą poduszkę.
Monotonny huk zegarów zagłusza
nawet tętent za oknem.
Żałuję, mógłbym to przespać,
jednak spałem ostatnie dwa tygodnie.
Po czubek głowy przykryty
pustą kartką.
Wszystkie cyfry, tudzież znaki/ nie na czyimś niebie wcale/ wierze dają sygnał taki/ że rachunek mówi, ale!
zgłoś
Wrzucę coś na ten temat, potrzebuję czasu.
zgłoś
(W przygotowaniu - aleatoryka, kombinatoryka, pole elektromagnetyczne, podstawy z Parmenidesa, podstawowe błędy poznawcze. Z resztą, jest na wiki : )
zgłoś
Dobre to jest, wymaga wczytania, jak coś nie wali mi po oczach to czasami ignoruję. W skrócie. Kamień węgielny - "dajcie mi punkt podparcia a poruszę Ziemię". Zwątpienie i akt wiary w obliczu matematyki - Kartezjusz się kłania. Ktoś napisał: "akt kartezjańskiego wątpienia jest niemożliwy w praktyce" a Hume, książę sceptyków - "natura leczy ze sceptycyzmu". Poza tym? Jak mówię, wiki. Pole elektromagnetyczne, nieoznaczoność Heisenberga (ale w inerpretacji kopenhaskiej, nie bardzo wierzę w to, co niektórzy nazywają magią, choć mam na ten temat swoje zdanie, które moi, jeśli ich posiadam ; ) czytelnicy chyba potrafią wyłapać.) Zasadniczo nie mam też nic przeciw "sposobom babć", ale lepiej, żeby z tym nie przeholować, mam na myśli, wiedza i medycyna są po coś. Ok, I'll be back. : ) Pozdrawiam.
zgłoś