Poetry

Zmiana sposobu prezentacji

16 november 2026

poetry

sam53
sam53

próbna matura

Anna czytała wiersze od prawej do lewej
jeszcze w szkole wyłamywała stołom nogi
a język na trzcinie w Szczebrzeszynie

Anna zakochiwała się raz po raz
nie mówiła dlaczego
podobno każdy miał szansę znaleźć się w jej pamiętniku
pisała go z bujną wyobraźnią lecz bez imion i dat

w '68 tuż przed maturą ktoś zamalował jej przyszłość na czarno
w lipcu przysłała kartkę znad morza
krótko - będziesz ojcem
tę samą wiadomość dostali wszyscy chłopcy z naszej klasy
później dowiedziałem się że urodziła martwe

po kilku latach do Izraela wyjechał Roman
on jeden nie trafił do pamiętnika
do tej pory nabierają dzieci wodą
święconą

nie tylko w szabas
22-10-2017

Przechodzenie (zazdrość)

zazdrość, zadra(śnięcie), drzazga, zadra(panie)

Czym jest zazdrość?
Ty zwracasz się ku komuś innemu, odbierasz mi
swe zainteresowanie, pieszczoty;
zostałem pozbawiony, ma to inny - zazdroszczę mu.
Do tej osoby, która mi tego dobra odmówiła,
odebrała je, czuję - sam nie wiem -
może dalej to samo.
Zazdroszczę jej, tego, że ten raj, który stworzyła ze mną,
ma dalej u siebie, w swoim życiu, z nim, z nią, z innym,
a więc zazdroszczę im obu, im wszystkim.
A więc niższość, żal, uraza, gniew. Oni jedzą, piją, żyją, ja
mam zadrę, bo patrzeć na to mi przyszło.
Zadra w czasie teraźniejszym, brak, skaleczenie, co uwiera,
krwawi, boli, bo czułość jest jeszcze wzmożona,
a brak rani, a nawet nowe dowody, że jesteś odstawiony, z boku.
Dzieci(ty) wracają, ale je przeganiają(oni, bracia, siostry, rodzice),
a ci się bawią, a ty jesteś pozbawiony radości,
płaczesz za tym.
Ich radość, twoje odrzucenie.
Patrzysz na ciastko, nie masz.
Chcesz, nie dają ci - płaczesz w środku,
(...)

--- full text ---

15 november 2026

poetry

smokjerzy
smokjerzy

Pierwsza wersja światła

Świt nie wiedział,
czy już zdążył się wydarzyć,
czy jest tylko majaczeniem pól, drzew i dachów.

Mgła zaległa nisko,
jakby ktoś okrył świat białym całunem
i odszedł.

Ugrzązłem wzrokiem w tej nieprzejrzystości,
droga nie domyślała się jeszcze końca.
Gdzieś tam, w mlecznej niewiadomej
oddychały kominy.

Stałem ogłuszony ciszą
w powietrzu tak chłodnym,
że nawet myśli szukały schronienia.

Na dalszym planie światło
bez pośpiechu
podążało za tym, co jeszcze
nie zostało odsłonięte.

15 november 2026

poetry

violetta
violetta

Hold me close

when I sink into your embrace
gleaming with sunlight
you paint opal reflections
through a lens I watch the alders
stepping into the clear sky
to be that rising light
shimmering water
in a turquoise dress

after the rain
I am a winding river
you flow around my feet
I touch the riverbed
cool stone soft sand
I lift the gauzy hem
and find in the new current
a tender sapling

15 november 2026

poetry

violetta
violetta

Przytulaj

gdy zanurzę w twoim uścisku
lśniący słońcem
malujesz opalowe odbicia
oglądam soczewką olchy
wkraczające w czyste niebo
być tym wschodzącym światłem
wodą mieniącą się
w turkusowej sukni

po deszczu
jestem wijącą się rzeką
spływasz wokół moich stóp
dotykam dna
chłodnego kamienia miękkiego piasku
unoszę zwiewny rąbek
i odkrywam w nowym nurcie
delikatne drzewko

15 november 2026

poetry

sam53
sam53

tylko tak pytam

gdybyśmy spotkali się sam na sam
jak we śnie podczas burzy
kiedy wpadliśmy na siebie pod parasolem
przy cmentarnej bramie
.
gdyby pogoda rozpłakała się na dłużej
pewnie starczyłoby czasu żeby spytać
co się stało z wierszami którym corocznie
palisz znicze w zaduszki
.
przecież najpiękniejsze słowa zawsze idą do nieba
2026-11-15

Klar

Klar


zamiłowanie mam w patykach i liściach
i w polach pod burzowymi chmurami
z których daleko sięgała młoda wiara

kochałem zdziwaczały czas
z którego moja pustka zdawała się rodzić -
ukłony dla melancholii…

aż rozum odebrał życie całym batalionom
i przyszło śpiewać wśród otchłani i śmierci
jak pyłek w drutach wysokiego napięcia

do Źródeł jeszcze nie dotarłem
jakże wdzięczny choć
niewiele mogę

15 november 2026

poetry

sam53
sam53

sen z Anną

Anna przychodzi do mnie nocami
przynosi jeszcze niewyśnione sny
niektóre wybrane śnimy tylko we dwoje
lubię gdy nad ranem się uśmiecha
.
czasami rechocze
wtedy mamy ubaw
2026-11-15

Oda do telewizora

Telewizorze Wspaniały
Rogu Obfitości
Głosie Mądrości
Prawidłowa Myśli Demokracjo Słuszności
Wojno Przenajświętsza
Nigdy Cię nie wyłączę
Stwarzasz świat
Dzięki Tobie każdy mi brat
Troszczysz się o mnie przez cały Czas
Stalinie, Hitlerze naszych czasów,
Epidemio, Wojno, Bezpieczeństwo
Bądźcie Pochwaleni
Ci są tylko dobrzy, Ci tylko źli
Podstawiasz mi w miejsce krzesła na którym siedzę
i ludzi z którymi mieszkam
lepszych i prawdziwszych
Interesuję się co w Nikaragui
dzięki Tobie
Mam szansę „uzewnętrznić“ swe uczucia
„najlepsze“
Wstydzić się „złych“ uczuć i „złych“ pytań
i nie sprawdzać
bo rzeczywistość się nie zgadza
(...)

--- full text ---

15 november 2026

poetry

sam53
sam53

czuję się dobrze

.
z myślami przy tobie bez początku i końca
wypełniasz je szeptem muzyką
i nie jest to wiatr może raczej
obraz wyjęty spod pędzla wyobraźni
gdy pożądanie jeszcze w preludium
.
czuję jesienne kolory
barwny uśmiech zanim spojrzeniem
przygarnę twoją kibić a usta złączy pocałunek
zanim myśli oddadzą się w jasyr szeptom
a pragnienie siebie pieszczotom
.
czuję się jak motyl
który w milczeniu wtula się w nas bezgranicznie
dotyk odżywa w chaosie
rodzi się muzyka namiętność zapach kwiatów
kiedy motyl rozkłada skrzydła do lotu
pierwsze krople doganiają się w deszczu
.
czas nie ma znaczenia
każda taka chwila ma swoją przestrzeń
przestrzeń w której powiesz
(...)

--- full text ---

14 november 2026

poetry

Yaro
Yaro

Ona umiera

przytulone do ziemi dłonie
płomień z wnętrza ona kocha
dźwiga smutki marzenia nadzieję

co wyprawia człowiek niszczy życie
umierają drzewa usycha jezioro
dzieci nie bawią się jak dawniej

świat wokół monety się kręci
płonie słoma płoną znicze
nie wystarczą modlitwy

płomień świecy kalki słów kilka łez
nie wystarczy by
powstrzymać tryb zniszczenia

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register