Poezja

 
 
Но странный стук зовёт в дорогу.
Может, сердца, а может, стук в дверь.
И когда я обернусь на пороге,
Я скажу одно лишь слово: "Верь!"
                      Виктор Цой - ,,Стук" 
 
przecież wiesz - jestem fejkiem
lubię spacerować wewnątrz próżni, patrzeć jak 
ludziki o głowach związanych w kokardkę
czekają na klientów
 
parę lat temu lukę wypełniono żwirem
i teraz - samochód za samochodem 
karawany spragnionych samczysk
 
jeden, szaradzista, zostawił koleżance kartkę
było napisane:
- wierzyć w metal
- kolczyk na płatku stokrotki. kiedyś będzie  
z niej nieładna dziewczyna
- spanie na akord - ile snu uszczkniesz 
z ciemności - tyle twojego
 
kumpela, nie próbując rozwikłać zagadki
zrobiła samolocik ze świstka
był za ostry, poleciał zbyt wysoko
wbił się aniołowi w serce
w chmurach każdy jest fejkiem
nawet ty
 
 
https://www.youtube.com/watch?v=7Zway3F4Fc0