Poezja

 
Una cosa sola mi sciupa la morte:
sarei dovuto morire
prima di procreare.
          Salvatore Toma
 
groteska: msza żałobna odprawiona na komisariacie
gdzie zakatowano ostatniego opozycjonistę
tej części globu (mógł się nie wychylać
to oczywiste!
byłoby jednego bohatera mniej)
 
w piwnicy wciąż wiszą kaesowcy
którzy nie załapali się na amnestię
 
pada amen i rozchodzimy się w zadumie
uśmiechy w kącikach ust, ledwie dostrzegalne
 
błyszczą białe włosy. jesteśmy niczym
latarnie świecące czystą solą
- nie bój się, wszystko co złe właśnie wchłonął mur
pozostaje się tylko śmiać - mówię 
kładąc ci głowę na ramieniu
 
chyba uda się rozchodzić strach
przeciąć zbędne liny