Poezja

jeśli już wpadliśmy na te same metafory, zagrajmy 
do tej samej bramki. szybki grymas na twarz. jesteś 
człowiekiem sukcesu, jesteś mężczyzną zwycięstwa,

jesteś poetą jebanej wiktorii. wszelkie porażki to wymysł 
zawistników zza winkla. nie istnieje nic, co mogłoby nas 
zepchnąć z asertywnej autostrady na jakieś gorzkniejące

pobocze. kto dbałby o powtórzone słowa? a co to niby? 
nie da się zbudować domu z cegieł, które służyły w ścianie 
bożnicy, lub w murze katowni? powszechny niech będzie

recycling. nie będziemy się przecież wykrwawiać o byle co. 
pozostaniemy tacy sami. my kwadrat - jak jednojajowe klony. 
odróżnia nas języczek uwagi, błahy ogonek pod samogłoską.