Poezja

wciąż ku uproszczeniu. pominąć fałdki, zmarszczki, przeszkódki; 
rozprasować; rozprostować; rozznakować by było jasne, klarowne 
i niepodważalne. tacy jesteśmy. jedną połowę życia spędzamy

na myśleniu o przyjemnościach, a drugą żałujemy, że ich było 
tak niewiele nam dane. że pić? że jeść? że spać? o nie! hedonizm
wskazuje dość opisywalny konkret. ciało w ciele. ocieranie się

nawzajem aż po erekcję, ejakulację i orgazm. jakżesz to brzmi 
naukowo i zdecydowanie nam obco. odrzućmy więc temperaturę, 
kapilarność, siłę pchnięć, kąt rozwartych ud. uprośćmy się do:

pieprzyć, ruchać, pierdolić. o! zrobiło się swojsko. kiedy spytasz 
"a o czym to myślisz?" zawaham się, czy odpowiedzieć, że o tym 
samym. mógłbym zyskać chędożenie. lub uprościć chęć do życia.