za oknem - krsto

	krsto
	ALL WORKS Poetry (95) About me Friends (2)

29 september 2011

poetry

krsto

za oknem

blade światło lampy
szum za oknem
we mnie cisza

już była taka chwila
gdy siedziałem sam
na wilgotnej trawie
księżyc zachodził
za wierzchołki drzew

stół ma kolor piasku
drży woda w butelce
pamiętam jeszcze ciepło mleka
z porannego udoju

siedzę i czekam
ciemność jak płatek
spada
na mokrą ziemię

za oknem
idzie wieczór
leniwie przebiera nogami

Otwock, 27 września 2011

abc

29 september 2011 at 09:43

popraw literówkę - księżyc

report

Ania Ostrowska

29 september 2011 at 10:35

sentymentalnie :)

report

krsto

29 september 2011 at 10:43

ano sentymentalnie--- czyli jakiś sentyment---gdyby nie było uczuć czym byłaby poezja

report

laura bran

29 september 2011 at 11:54

witam :) jak dla nie zdecydowanie za dożo "jest". w ostatniej strofce "wolno" i "leniwie" zdaje się zbędnym powtórzeniem. może tak: "to wszystko za oknem / idzie wieczór / leniwie przebiera nogami" - ? - i pozbywamy się inwersji. Pozdrawiam :)

report

krsto

29 september 2011 at 12:01

ja też pozdrawiam cię lauro i ---dziekuję

report

laura bran

29 september 2011 at 12:19

i wyszło nawet bardziej nostalgicznie :)

report

krsto

29 september 2011 at 12:30

dzieki