krsto
ALL WORKS Poetry (95)
About me Friends (2)

8 november 2013

poetry

krsto
krsto

on

jak go pokochać
ciemna twarz rybaka,
okolona zarostem
i smutne spojrzenie

milczy organ głosu
chwastem wielodniowym

jak go pokochać
cierniowa korona
rani gładkie czoło

ziemia pachnie mocno
rosą i powojem
kroki są niepewne
podchodzą pod górę

drzwi nam zamknięto
żeby nikt tu nie wszedł
okna wymyto
bo nadchodzą święta

groby groby groby
umarli wzywają
na zielone ścieżki
na łąki nad wodą

jak pokochać
gdy miłość umiera
nasze cmentarze
są jak wysypiska
pustych smutków

Świder, 30 października 2013 r.

hossa
8 november 2013 at 10:07

świetnie napisany wiersz

report

krsto
8 november 2013 at 12:13

hossa dzięki za pochwałę -- to lubię

report

hossa
8 november 2013 at 12:18

:)

report

issa
29 november 2013 at 09:34

"Przestań się, ziemio, droczyć ze mną, / Żebracze z siebie zrzuć odzienie, / Stań się, jak jesteś, gwiazdą cenną, / Którą przejmują wskroś płomienie".

report

issa
29 november 2013 at 09:36

[Nikołaj Gumilow, Przyroda, fragm, w przekł. Leopolda Lewina]

report

Ananke
25 march 2014 at 14:23

dobre,

report

krsto
25 march 2014 at 14:26

dzięki

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register