Witaj An. No tak rzeczywiście, na ta chorobę nie ma lekarstwa.....No ale do tego jeszcze jesteś zazdrosna. :) Pozdrawiam.

zgłoś

rzeczywiście wędkowanie może być chorobą, a moje jokoś odpoczywają:))

zgłoś

tak zwana miłość i ciągnące się za nią kataklizmy. Pozdrawiam An dasz rade, nie bez przyczyny nazywasz się AN ;)

zgłoś

An, z koleżanką do kawiarni (ew. kolegą), a do wędkarza na rybkę!:)))

zgłoś

Ci faceci tak mają:-)

zgłoś

An podobnie chorujemy...hejka:)))

zgłoś

Wymownie, An. ;) A może powinnaś sobie kupić wędkę? ;) No wiesz, gdzie ty Kajus, tam ja, Kaja. ;))) Aha - "tą chorobę" - tę. ;) Buziaki na następnego sandacza. :)

zgłoś

dziękuję za komentarze .. pozdrawiam serdecznie...

zgłoś

dziewczyny marynarzy mają gorzej; choć może to się nazywa higiena..

zgłoś

he, he ...dziękuję że wpadłeś...

zgłoś

nie wypadaj - wesoły z Ciebie gość .. bądz...

zgłoś

a pojechałaś z nim kiedyś i spróbowałaś sama? :))

zgłoś

Aniu jedziemy na jednym wózku; ; na tę chorobę nie ma lekarstwa"...(choć sama wędkuję i cieszę się każdą złapaną rybką); dla mnie to relaks i na "nocce" dobrze się czuję wśród gwiazd (pilnując "kiji"nawet bez latarki piszę moje bzdurki)-byłam aż dwa razy w tym roku;niestety ryba "wychodzi mi uszami"- cztery dorsze z Bornholmu pytają się z zamrażarki:"może nas ktoś zje?"...dobrego:))))

zgłoś

Piękny wiersz.. bardzo mi się spodobał:D

zgłoś

Moja koleżanka też ma męża wędkarza, tylko pozostaje kupić sobie wędkę. Bardzo wymowne i pięknie napisane :))

zgłoś

dziękuję za komentarze....

zgłoś

i plusy...

zgłoś

Za to smakuje sandacz we dwoje :))

zgłoś

smakuje i to jak! dziękuję Jaga...

zgłoś

Aniu, w rodzinie też mamy takiego wędkarza, każdą wolną chwilę poświęca na wędkowanie. Jego żona Ula, już się przyzwyczaiła i nie narzeka. :) Ładny wiersz Aniu. :)

zgłoś

a spod lodu też łowi? :)

zgłoś

z pod lodu jeszcze nie łowi - a może całe szczęście że nie łowi..

zgłoś

jutro miał jechać do Danii, ale odwołali bo sztormy..

zgłoś

bardzo wymowny tekst...bardzo ładnie napisany...

zgłoś

przyszłam, przeczytałam, nie żałuję. :)

zgłoś

miło mi.. dziękuję - jeśli tylko, dreptak i Monisiu.

zgłoś

An. Ten wiersz jest taki mój....

zgłoś

cieszy.

zgłoś