dla niego

Złość nie potrzebuje ognia ani topora.
Burzy i niszczy od środka.
Zaufanie i spokój odchodzą w zamęcie,
a gdy krzyczy milkną mądre słowa.

Zamiast radości zostają zgliszcza.

Złość szkodzi temu,
kto się jej kurczowo trzyma.

Offline

kolejny dzień bez siebie
drażni wszystko zza firanki
krzyczy, zaprasza, woła:
"bądź sobą"

lecz tu o nas plotkują ściany
po co
jak
dlaczego
rozpatrują każdy krok

wciąż pachnie tobą

włączę tryb samolotowy
odetnę szepty od myśli
może wtedy poczuję słońce

było...

patrzę na twoje usta
wypadają z nich słowa:
kocham, pragnę, jesteś

dotykają, wibrują lekkim oddechem
już nie słyszę, czuję,
zaplatają się w myśli

nie pytasz, poznajesz
i one przyczajone, drapieżne
już wiesz: gdzie, kiedy, jak

zapominam,
jestem daleko od siebie
powtarzasz: jesteś moja

dzisiaj

praca od… do…
siadam na krześle
obok kartki z kalendarza
plan za planem
wyścig palców na klawiaturze
 
za oknem wabi natura
podobno do dziesięciu pomaga
jeden
     dwa
          trzy
i głos szefowej na zaraz
 
praca
       robota
             tyranie

ob(ł)ok

wiele razy cytuję
miłego …
dzień dobry

takie drobne przejaśnienia
nadzieja matką głupich
podpowiadasz

pomiędzy tłumem
z dłońmi w za długich rękawach
ocieram fałszywe słowa
i gdyby nie one
makijaż byłby doskonały

puk puk

wypuść
niedługo wiosna
pierwsze kwiaty i pąki na drzewach
zieleń zaszaleje na świecie
 
a ty
zawsze chowasz w objęciach
usiądź i popatrz
jak maluje życie

nie chciałam

wróciłeś
z tobą śnieżne drobinki
tulą się do powiek
przeganiane
na nowo poszukują miejsca
 
czemu pachną mrozem
 
ucichło
tylko oczy
rozglądają się wśród bieli
 
może róża zakwitnie bez wiosny

niestety snuję

nie te bajki
o złej czarownicy już było
tyle ich dookoła
o pomocnych krasnoludkach
niestety
zaginęły wśród codzienności
o rajskim
kawałek skrzydła wita inne ciało
 
może tak na przekór
o spokoju
bez wiecznego poganiania
na krótko z wiatrem
 
czy dobry wybór
niby odcina od ziemi
lecz zszarzał zmatowiał
 
leżę naga rozmyślając
nie pytasz
gasisz

ciemno

poranna kawa na nadciśnienie
znajomy róż w wędrówce na usta
wiem
powiesz za słodki
nie obchodzi mnie to
chcę…
 
zastanowienie
 
ty w kruczym kolorze
niezmienny
cytujesz o wstydzie jakieś banały
 
posłucham
trzeba ochłonąć
już pora
 
łańcuch wędruje na szyję
jestem gotowa na wyjście


przemęczeniu

nie teraz

czasami na ustach
zdanie pośpiesznie rzucone
boli
 
zamykam oczy
tak łatwo dotknąć złudzeń
 
zabawne
lubię to bezsłowie
 
zapomnieć
ale czy znalazłam


proszę
         nie teraz