Komórki w DNA uwalniają napięcie

podzieloną na tysiące
obcych myśli 
składasz

wilgotna
budzę pamięć

wymazujesz skazy
szlifujesz nowe wzory
 

cygan
3 grudnia 2010 o 19:30

przyznam że to trochę trudny wiersz (przynajmniej dla mnie) lecz za to sprawia wiele frajdy kiedy można go czytać po kilkadziesiąt razy i próbować go zrozumieć zinterpretować pozdrawiam)))):

zgłoś

Mirek Dębogórski
3 grudnia 2010 o 21:20

Wieloznacznie i wyraziście jednocześnie. Pięknie i prawdziwie. Pięknie. :-)))

zgłoś

Withkacy
4 grudnia 2010 o 08:14

wiersz dobry, ale z tytułem coś bym pokombinował jeszcze ;)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się