Nie dogonię przeszłości

śmierć uczuć 
przygniata życie

cisza otula ściany

obojętność graweruje
rysy na wszystkim

ręce leniwe
za duża odległość
na dotyk

winy
szukają sędziego

przeraża
wizja przyszłości

Slawrys
9 kwietnia 2011 o 11:01

czasem tak jest z finałem uczuć, tylko obrączki leżą obok siebie .......w szkatułce, hmmm przeszłości nie dogonisz - przyszłości nie zrozumiesz - ale z teraźniejszością idzie się pogodzić. Takie życie.

zgłoś

-
9 kwietnia 2011 o 11:07

Jubilerskie dotyki w obróbce diamentu uczucia. An czyni misterne freski, bez rozpaczy, dostojnie wzorem ziemskich bogiń.

zgłoś

Waldemar Kazubek
9 kwietnia 2011 o 11:31

Dobre.

zgłoś

P
9 kwietnia 2011 o 12:09

dobra, krótka seria :)

zgłoś

Mirek Dębogórski
9 kwietnia 2011 o 22:55

Bardzo to ładne i smutne. Zamyślam się. Pozdrawiam.

zgłoś

Withkacy
10 kwietnia 2011 o 12:17

będę się spierał, wiesz:)

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
10 kwietnia 2011 o 15:20

Dla Ciebie Witku " prawie" wszystko:)... Dziękuję za komentarze :)Pozdrawiam wszystkich:)

zgłoś

Krzysztof Kaczorowski (papayaii)
12 kwietnia 2011 o 09:19

Niesamowite trzeźwe obserwowanie własnych myśli, odczuć, własnego wnętrza a także niesamowita umiejętność ubrania tego w słowa, słowa proste, które docierają i budzą świadomość, budzą to co sam nie potrafiłbym ująć w słowa.

zgłoś

Jerzy Woliński
12 kwietnia 2011 o 16:15

Dobre, krótkie i dojrzałe :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się