Chwile gdy kocham życie są takie krótkie

o świcie wraz ze wschodzącyn słońcem
przychodzi zrozumienie i wiara
promienie kreślą nowy początek
czuję że dam radę

dzień jednak daje wiele do myślenia
nie ufając sobie ani słońcu
taplam się w nakazach i zakazach
na okrągło gram spektakl dla innych
duszę sprzedaję za grosze 
choć krzyczy i błaga o inne

żyję uczuciem że ciągle coś muszę
a to nie jest tym czego pragnę

Withkacy
20 listopada 2010 o 14:39

w ulotnych chwilach, kocham życie i tylko, choćby dla nich warto zyc

zgłoś

Margot
20 listopada 2010 o 15:30

W tytule dałabym:... są tak krótkie. No i wiesz Aniu, wszyscy czasem coś musimy. Natomiast ważne jest, by niezależnie od wszystkiego, być sobą... Ale doskonale Ciebie rozumiem. Pozdrawiam cieplutko :)

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
21 listopada 2010 o 06:14

Kocham życie nad życie.To stare przemyślenia:))

zgłoś

Edmund Muscar Czynszak
20 listopada 2010 o 17:49

Bardzo ciekawy i udany wiersz bogaty w treść .

zgłoś

jadwing
20 listopada 2010 o 18:14

...bardzo chcę, by nikt nie "taplał się w nakazach i zakazach". Większość z nas, nie widzi tego. Ty zobaczyłaś... i ktoś jeszcze, lecz to trwa... a jednak Jesteś i jesteśmy kochając Życie. Jest wszędzie gdzie my. Jesteś Nim!!! Zaufaj Sobie, bo tylko Ty sobą możesz być. Przepraszam, że wchodzę bezpośrednio w twój tekst... i mówię, że duszy tak tanio nie sprzedajesz i nie sprzedasz ... pozdrawiam ciepło!

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
21 listopada 2010 o 06:17

Ryszardzie wszystko jest oki. To są dawne przemyślenia. Z moją duszyczką jesteśmy jednym-cmok:))).Chodziło mi o pokazanie tego problemu:)))Pozdrawiam:))

zgłoś

Mirek Dębogórski
20 listopada 2010 o 21:42

Chyba jesteśmy więźniami. Czesi twierdzą iż różnią się od Polaków tym że każdy Czech to indywidualista, a Polacy myślą stadnie. To stado i religia narzucają nam zakazy i nakazy. Co wolno i co wypada a co nie. Niepokornych skazując na ostracyzm społeczny. Ja tam chyba jestem Czechem. Warto się przeciwstawiać- choćby cichutko. Miłego...

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
21 listopada 2010 o 05:48

Ślicznie dziekuję za komentarze.To są takie moje przemyślenia, które nie do końca są tylko moim życiem. Potrafię korzystac z życia po swojemu-hihi:))

zgłoś

jacek rakoczy
4 grudnia 2010 o 13:13

coś w nim jest chropowate na przykład: " promienie kreślą nowy początek czuję że dam radę zawalczyć " zawalczyć jakoś mi nie pasuje

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się