Każdy ma swoje Himalaje i swoją drogę. Najważniejsze, by nawet gdy błądzimy wracać na właściwy szlak, zgodny z naszym sumieniem. Kiedy czytam ten wiersz nasuwa mi się Frank Sinatra i jego "My way" https://www.youtube.com/watch?v=qQzdAsjWGPg "Jest kilka spraw, których mi żal Lecz w sumie to nie tak znów wiele; Robiłem to, co żądał świat Sięgając po kolejne cele Wyznaczyć kurs, postawić krok Wśród życia dróg – ostrożny byłem Lecz w tym, w tym sedno że Jak chciałem, żyłem"

report

Tak też tak myślę, myślę też, że nie można niszczyć siebie, tylko po to, by komuś się przypodobać, czasem trzeba być w życiu asertywnym, ja osobiście jestem w necie od ponad 10 ciu lat i wiem, że wiele spraw właśnie z tego powodu zarwałam, dlatego, jeśli z niego zniknę, to nie będzie oznaczało braku szacunku do netowych przyjaciół, choć msz w necie, to są znajomi, nie przyjaciele, lecz mój wybór priorytetów, poza tym nie każdy ma parcie na pisanie, a i żeby pisać, to warto dużo czytać, a nie czas spędzać na innych historiach, akurat wiem, że pod koniec lutego chcę spędzić trochę czasu z synem, bo będzie miał urlop, a poza tym nadal czeka na mnie lektura grubej książki, w końcu muszę się za nią zabrać, wiele rzeczy czeka... Myślę, że fajnie jest być kiedy ma się na to ochotę, nawet i z długimi przerwami, czasem widzę, jak ludzie nawet znikają z netu na kilka lat, dobrze, że nikt ich za to nie obwinia, msz mają do tego prawo, bo są wolnymi ludźmi, a nie niewolnikami jakiegoś wirtualnego świata. Dzięki za link do piosenki, którą i ja lubię. Swoją drogą to nie wiem czy można żyć tak jak się chce, jeśli robi się to, czego żąda świat, msz to sprzeczność... Dzięki za wgląd, dobrej reszty soboty życzę.

report

Ja kocham Pieniny i Beskidy razem:)

report

A ja Tatry :) A tak poza tym każdy z nas ma jakąś górę do pokonania, i w swoim życiu je pokonuje, czasem są to tylko pagórki, gdy wie, że zbyt wysokie góry nie są dla niego. Dzięki za czytanie, Violu :)

report

wiem Grażynko że Twój wiersz ma o wiele głębszy sens niż komentarz który zaraz napiszę; jednak kiedy mowa o górach, zawsze przypomina mi się historia Jana Długosza, wybitnego alpinisty i taternika; w swojej długiej karierze wspinacza pokonywał niesamowicie trudne szczyty, a zginął - można powiedzieć - na oślej łączce w Tatrach... to prawda, że każdy ma swoje Himalaje, ale góry nigdy nie wybaczają jednego: lekceważenia; dziękuję Ci za zamyślenie do którego przywiódł mnie Twój wiersz...

report

No cóż, z tym różnie bywa, ale warto je w sobie wykrzesać, a wysokość gór/celów też bywa różna, z motyką na słońce raczej nie warto się porywać... Dzięki za czytanie Jago :)

report