Zmiana sposobu prezentacji
Kłaniam się wszystkim Laokoonom,
symbolom wyzwolonej prawdy,
strasznym odejściom ich z godnością
ojców, co na śmierć synów patrzą.
Wciąż zastanawiam się dlaczego
zwycięstwo węży tryumfuje,
a dary wrogów nadal chętnie
wraz z kopytami się przyjmuje?
Historia kołem lubi kręcić
i nader często się powtarza.
Szkoda, że ludzie z dawnych błędów
nie wyciągają wniosków żadnych.
Maski aniołów nadal w cenie,
nawet, gdy spod nich widać rogi.
Czerń biel udaje, a dla cielca
złotego pójdzie, choćby w ogień
piekielny, który tylko czeka,
by ją w wieczności móc pochłonąć,
a dobro przed złem nie uklęknie,
(...)
--- full text ---
W kwietniu 2026 r. przypada 86 rocznica Zbrodni Katyńskiej – zbrodni posiadającej znamiona ludobójstwa dokonanej przez Związek Socjalistycznych Republik Sowieckich na co najmniej ~
21 768 obywatelach Polski. Osiemdziesiąt sześć lat temu funkcjonariusze NKWD: w Charkowie, Kalininie, Katyniu, Kijowie i Mińsku strzałem w tył głowy zamordowali jeńców przebywających w obozach w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku.
Cześć ich pamięci!
~~~~~~~~~~~~~~~~
Bezzębne usta,
puste oczodoły.
Ludzkie relikwie
jak worki kartofli
do rowu wrzucone…
Rękawów strzępy,
ze czci odarty mundur
i orzełek polski
nie lśni rdzą wyblakły,
Lecz krzyczy z krzyżykiem
wiszącym na szyi
rachitycznej piszczeli -
niemym świadectwem zbrodni
na katyńskiej ziemi.
O tym wierszu przypomniała mi jego wczorajsza, ponowna emisja.
Wiersz inspirowany filmem o tym samym tytule.
„Miej serce i patrzaj w serce” A.Mickiewicz
***
Szkoda, że Auggie nie jest niedźwiedziem.
Najchętniej przesiedziałby w jakiejś norze,
ogrzał kompleksy za piecem,
a latem zakrył wszystkie lustra...
Jest dobrze -
dopóki hełm i skafander
dają popalić łzom i wydłużają marzenia,
tylko trochę swędzi skóra
prosząc o powiew świeżego powietrza.
Chłopiec boi się zmiany temperatur,
wie, że zacznie się ostrzenie brzytew na językach i świdrowanie na wysokości wzroku.
Mimo tego burzy mur
budowany przez lata.
(...)
--- full text ---
Czy można wierzyć w gwiazdy,
komety, „Wiek Adeline”?
Wiem, że świąteczna magia
istnieje - tu i teraz.
Nieważne czy na oślej
łączce jesteś czy topie,
gdy ciepła myśl na łączach,
marzenia w snach spełnione
rozdają uśmiech skrzący,
nadzieję, zawsze w cenie,
z oznaką świadomości,
że nie umiera serce
nawet, gdy bije niemo,
cichutko, bezszelestnie.
Oznajmia - jeszcze jestem
na chwilkę, tu i teraz…
***********************
Radosnych Świąt, z nadzieją
i bijącym sercem życzę :)
Lato wietrzeje niczym wino,
bukiet nie cieszy aromatem.
Chciałbyś się jeszcze nim upijać,
lecz tylko resztki pozostały.
Fajeczką pyka tuż przed domem,
unosi szczątki martwych liści,
i miewa katar(przeziębione),
z nosa mu kapie, ziemię zwilża.
Lecz wkrótce "Tycjan" je przesłoni,
gdy jesień wyjdzie zza zakrętu,
by pędzlem pysznić rudozłotym -
na włosach klonów, albo dębów.
Zwiewne sukienki odwieszone
żałośnie zasną na wieszakach.
Nabrzmiały kasztan najeżony
ze złością prędko będzie spadać.
A zakochani? Dla nich jesień -
jak w lecie staw z łabędzim sercem...
Niestety lato już dobiega końca, ale jeszcze trwa, szkoda, że już nie ma kwitnących maków, ale w wierszu można je nadal przywołać, nawet, gdy już będzie jesienna szaruga.
***************************************
Na chwilę wspomnienia zatopiłam w trawie,
tuż pod powiekami haftując marzenia.
Problemom przypięłam lekkość skrzydeł wiatru.
Wytyczałam ściegi całkiem nowym celom.
Widziałam żurawie, lekkie jak latawce,
wolne i beztroskie, fruwały na niebie.
Człowiek o wolności może tylko marzyć,
bagaż trosk, doświadczeń, jak garb nosi wszędzie.
Łapałam chwil słodycz, gdy chłonęłam łany
złoconych zbóż w warkocz, splecionych z makami.
Tych, z których powstaną przaśne bochny chleba,
z ziaren narodzone ukochanej ziemi.
Piękno łąk, dróg polnych, spijałam z podziwem,
z drewnianą kapliczką, westchnień ludzkich pełną,
i wstęgę strumienia, gdzie wierzby płaczliwe
łączyły się w obraz zaklętego kręgu.
Wiersz dodany przed godziną 20.00
Nie dla: buty, kłamstwa, chamstwa i pogardy!
Tak dla: wartości, tradycji, bezpieczeństwa,
rozwoju, SUWERENNOŚCI i dumy narodowej!
*******************************************
Kłamię rano i wieczorem.
Obiecuję, cóż mi szkodzi…
Dzisiaj czarny, jutro biały -
na okrągło zmieniam barwy.
Gram w zielone, choć udaję,
że w grę wcale się nie bawię.
Moje słowo bardzo ceni -
każdy, który w bajki wierzy,
nie ten, co się trzeźwo patrzy -
zestawiając z sobą fakty,
znając moją wiarygodność,
funta kłaków nie ważącą.
(...)
--- full text ---
Jakie to smutne, gdy hejterzy, trolle
obrzucają prawych ludzi stale błotem,
by po trupach system obrzydliwy domknąć.
Jakie to smutne, gdy źdźbło w cudzym oku
uwiera, a belki we własnym nie dojrzysz -
gotowy, by opluć pomówieniem dobro.
Jakie to smutne, gdy cudzy interes,
ważniejszy, niż własny, wprost, w czterech literach,
by naszych pradziadów mocno sponiewierać,
tych, którzy walczyli o wolność pokoleń,
a dziś mogą w zamian wielki kamień dostrzec,
bowiem reparacji zamknięcie zgłoszono.
Jakie to smutne, że wielu rympałków,
zamiast dbać o rozwój, show daje medialny,
żeby wyprać do cna mózgi nie dość sprane.
Jakie to smutne, gdy w mediach przejętych
osiąga się sukces przez swoje kukiełki,
by prawdę zbyt straszną przykryć hucpą wielką.
(...)
--- full text ---
Pamięci Jolanty Brzeskiej, brutalnie zamordowanej 1 III 2011r.
Wiersz inspirowany filmem „Lokatorka” w reżyserii M. Otłowskiego.
********
Miła starsza pani -
żona, mama babcia,
chciała żyć zwyczajnie,
spokojnie na starość.
Spokój byłby nadal,
gdyby odpuściła -
nie walcząc z bezprawiem,
milczeniem go zbyła.
Bo milczenie złotem,
jak mówi przysłowie,
jeśli jesteś głośny
możesz być zmielony
W trybikach systemu,
w mackach ośmiornicy,
gdy w grze złoty cielec -
jednostka jest niczym…
(...)
--- full text ---
Kij ma zawsze dwa końce.
Na jednym bywa marchewka,
a inny jest goły,
ale najgorszy jest ten
z brudną ścierką
udającą białą...
Dziś wisi biało czerwona -
niepokonana i wolna.
Dumna ze swoich korzeni,
przetrwa jak pieśń bohaterów.
Zła się nigdy nie ulęknie,
zdrajcom nie będzie się kłaniać.
Głowę wysoko uniesie,
żaden miecz nie da jej rady,
bo niczym hydra odrośnie,
gdy patriotyzm narodu
bezprawie zetrze z marnością,
z nadzieją na dobro i pokój.
