Zmiana sposobu prezentacji
czuję w sobie rytm
wdech i wydech
słowa wibrują
mruczą we mnie jak burza
która jest coraz bliżej
każdy błysk niesie echo lęku
gdy ogień spadał z nieba
niczym gniew bogów
stoję i patrzę
ucząc się nie uciekać
gdy świat oddycha głośniej
_________________________
w labiryncie wąskich uliczek
gubimy stres
każdy zakręt odkrywa
koty wygrzewające na schodkach
święty spokój
łaszą się z ufnością
że wszystko będzie dobrze
porastamy ciszą
jak śnieżnobiałe domki
bugenwillami
w powietrzu robi się różowo
_____________________
Fornells, październik 2025
w ciszy
posługujemy się
sprawnie językami
każdy wers piszesz
miękko na brzuchu
próbując przetłumaczyć
samotność
na język skóry
oddycham światłem
na krawędzi jawy
gdzie słowa
stają się ciałem
_______________
nosiła słowa pod skórą
albo szeptała ciszej
niż deszcz uderzający o szyby
jakby każe słowo
mogło rozbić szkło w niej samej
czasem mówiła półcieniem
albo patrzyła głębiej
chowała dłonie w rękawach
żeby nie dotykał jej chłód słów
bo on miał głos z kamienia
i oczy w których nic nie drgało
nauczyła się oddychać ciszej
jakby życie było tylko szkicem
a nie kolorowym obrazem
nocą rysowała kobiety
z zamkniętymi ustami
bo nie wszystko
co niewypowiedziane milczy
(...)
--- full text ---
o wybuchowej naturze słońca (pantum)
słońce ma dzisiaj nieziemskie humory
rzuca błyskami jak kapryśna muza
zorzą polarną faluje po niebie
między słowami rozpętana burza
rzuca błyskami jak kapryśna muza
przez nasze myśli mknie wzburzona fala
między słowami rozpętana burza
wiatr słoneczny wpada i ogień rozpala
przez nasze myśli mknie wzburzona fala
i nie chodzi tutaj o zwykłe amory
wiatr słoneczny wpada i ogień rozpala
słońce ma dzisiaj nieziemskie humory
___________________________________
pantum - drugi wers każdej strofy musi być pierwszym następnej,
czwarty musi być trzecim następnej,
a pierwszy pierwszej - ostatnim ostatniej.
W związku z ostatnimi burzami elektromagnetycznymi na Słońcu :)
przygasły myśli
jak świece po długim czuwaniu
noc przykryła je dłonią
czas wstrzymał oddech
dogaszając gwiazdy
zmęczone własnym blaskiem
wszystko
ułożyło się w spokój
który nie pyta o jutro
lecz zanim wyblaknie
ostatnie słowo
w popiele nocy
zapłonie kolejne światło
________
