prywatny raj - Nevly - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Nevly
	ALL WORKS Poetry (745) Prose (11) Diary (163) About me Friends (145)

12 december 2012

Nevly

uciekam ukradkiem
we własnym kawałku wersalki szukając szczęścia
ciemność między nami już nie wskrzesza
jest jak niemoc
kamienna niewątpliwie na chybił trafił
ulokowana po lewej stronie milczeń
śpisz na dotyk wciąż piękna a jakże odległa
ciałem anioła przywracając wspomnienia
dni kiedy jeszcze linia brzegowa była wspólną

znam takie miejsca na których nie nosi się pętli
a sukienki w kolorze starego wina
łopocą na wietrze jak skrzydła u podniebnych ptaków

tam widok z doliny równinami zbóż
zabiera w podróż do miejsc urodzenia
gdzie korzenie przypominają o tym co utracone
a przy ostatniej bramie do prawdy spotykamy siebie
gdzie miłość żyje dotykiem ubranym w białe szale
w czasie gdy dzieło stworzenia
składa nieskończone pocałunki

znam takie miejsca miedzy nocą a dniem
gdzie znajdujesz czas na postanowienia

zamieszkałem w nich na stałe teraz czekam
na twój oddech by spalić słońce we wnętrzu
wszystkimi za i przeciw pomiędzy wersami
pytając czy jestem jednym z nich

..........................................
*
uciekam ukradkiem
we własnym kawałku wersalki szukając szczęścia
ciemność między nami już nie wskrzesza

kamienna niemoc na chybił trafił
ulokowana po lewej stronie milczeń
śpisz na dotyk wciąż piękna a jakże odległa

znam takie miejsca gdzie nie nosisz pętli
a sukienki w kolorze starego wina łopocą na wietrze
znam takie chwile między nocą a dniem
gdy znajdujesz czas na postanowienia

zamieszkałem w nich na stałe teraz czekam
na twój oddech by spalić słońce we wnętrzu
wszystkimi za i przeciw pomiędzy wersami
pytając czy jestem jednym z nich

*wersja light (Magdala)

12 december 2012 at 12:47

skróć go o połowę, będzie świetny :))

12 december 2012 at 12:47

o głowę? ;)

12 december 2012 at 12:47

a tak serio, pomóż :)))

12 december 2012 at 12:48

ok. później?

12 december 2012 at 12:49

oki :*

12 december 2012 at 14:08

to bardzo dobry wiersz, jestem zwolenniczką maksymalnych skrótów, ale niewiele mogłam obciosać :)) dobrze, że wkleiłeś pod swoim, jest do wyboru do koloru :))) pozdrawiam. Twoje pierwotne teksty znakomicie nadają się do wprawek dla debiutantów, polecam! :) zawsze twierdziłam, że to świetna baza do grzebania w poezji. jak klocki lego :)))

12 december 2012 at 14:09

hehe, Bob budowniczy ;)

12 december 2012 at 14:12

:))) a nie?? przyłożyłam się, są efekty! :)

12 december 2012 at 14:12

są :)

12 december 2012 at 14:41

i jeszcze przypomnienie: moja wersja light to jest ciągle TWÓJ wiersz :))

12 december 2012 at 14:43

a gdzież tam, Twój-mój :)

12 december 2012 at 14:45

żałuję, ale niestety nie :)) powiem szczerze, że zazdroszczę Ci tego tekstu. jest naprawdę dobry :))

12 december 2012 at 14:46

nie pitol, przeciez wiesz, że gdyby nie Ty, nigdy bym nie pisał ;)

12 december 2012 at 14:50

no trochę tak, ale uczicielka tańca nauczi :) naprawdę profesjonalne uwagi dostawałeś od Pary. wiesz przecież, że nie jestem poetką :)) widzę prozaicznie prozaiczne błędy :))))

12 december 2012 at 14:51

jesteś nie jesteś, ale jesteś :))) a Ania też mi pomogła :)

12 december 2012 at 14:53

cieszę się, bo fajnie widzieć efekty swojego wysiłku. zresztą nietrudnym uczniem byłeś :))) talent to talent, grunt, że nie zaprzepaszczony :)))

12 december 2012 at 14:54

przestań, nadal się bawię pisaniem... i tak już zostanie :)

12 december 2012 at 14:56

i o to chodzi. :) już przestaję. wracam do kuchni! :))) kolejnego spalonego garnka rodzina nie wytrzyma ;((

12 december 2012 at 14:58

hehehe ... zmykaj ratować ostatni ;)

12 december 2012 at 14:12

"śpisz na dotyk" ! :)/ podoba mi się /:)

12 december 2012 at 14:13

;)

12 december 2012 at 14:18

:)

12 december 2012 at 14:19

:*

12 december 2012 at 14:47

jeden i drugi ładny :))

12 december 2012 at 14:48

:)

12 december 2012 at 14:55

trening czyni mistrza, Arti JESTEŚ już :))

12 december 2012 at 14:59

fasolko, zawstydzacie mnie , ale dziękuje za miłe słowa :)

12 december 2012 at 15:03

oj, kokietujesz - znasz swoją wartość :)

12 december 2012 at 15:04

:) znam?

12 december 2012 at 15:05

przejmować się kuchnią, niech gary się palą :))

12 december 2012 at 15:06

tak, znasz :)

12 december 2012 at 15:07

trochę za bardzo wygórowana :)

12 december 2012 at 15:08

hehe. oszzzz Ty ... :)

12 december 2012 at 15:10

czuję to przez ekran :))

12 december 2012 at 15:18

ekran bywa złudny :)))

12 december 2012 at 15:18

oj... umie :)))

Jerzy Woliński

12 december 2012 at 21:00

fajnie,że oba są razem, ciekawie w tym raju:)