nieuchwytna

dobre chęci to zbyt mało w spektaklu o szmaragdowych ocaleniach
dokonały otępienia na drodze do zatraconych marzeń
w reakcjach na lot balonem pośród odgłosów nadziei
wciąż oczekujesz a zmartwychwstania nie przychodzą łatwo
sposób na wyjca nie skutkuje widok z okna też się nie sprawdza
spontanicznie utytłany w zmaganiach uzbrojony w cierpliwość
muszę czekać posłusznie aż zechcesz ramion w wolnej formie
otwartych na zmysły aż dasz się pochwycić przedsionkiem nieba
prosto w ciało i emocje tak abym mógł dopasować klucz
i otworzyć drzwi do wspólnych spełnień
by rozstąpił się ocean przegrodzenia a dzieło w fazie tworzenia
dopełniło reszty