nie ma nic ponad

słowa malowane aktem
akty obdarowane nad ranem
tam wiosna
zostawia linie papilarne
pisząc wiersz

między strofami
odkrywanie  od nowa
każdego dnia
smaku kobiety która śni
o zesłaniu na księżyc
w ramionach nieprzebudzeń
póki dłoni mężczyzny
prowadzących do bogów