Poetry

tęsknisz za kimś
zapomnieć próbujesz
żałujesz

rana wysycha

kontynenty płyną 
w przeciwną stronę 
krwiobiegu

z biegu odliczasz rozstanie
potem 
czekasz

nie ustannie
wiatr wydmuchując
z żagli
zatopionej tratwy

na brzegu kopiesz
ołowianą kulę

w stronę latarni
kierujesz oczy

przepraszam... 
...wystarczy

podnieś 
to co opuściłaś
a ocean 
wybaczy

niezatapialnym

na plaży 
zawsze
będą dwa leżaki

tęsknisz... 
...poczekaj

na odpływ
wyobraźni