Andrzej Talarek
ALL WORKS Poetry (194) Prose (12)
About me Friends (12)

25 september 2012

poetry

Andrzej Talarek
Andrzej Talarek

Byli

pamięci mieleckich Żydów
 
Zostało po nich kilka kamieni nagrobnych
i pamięć, umierająca w oczach
tych, którzy patrzą i nie widzą,
mówią, a tylko mordują ciszę.
 
Zostały po nich cmentarze,
na których pochowano słowa,
które były na początku,
a których już nie ma.
 
Zostały po nich kamienice,
które jakby nie były ich,
po których dzisiejsze strachy
przemykają, złorzecząc.
 
Nie byliśmy przyjaciółmi.
Żyliśmy obok siebie.
Ale byliśmy ludźmi.
Od tego samego Boga.
A to zobowiązuje.

Laura Calvados
25 september 2012 at 20:19

Dla mnie mógłby składać się z części czwartej.

report

Andrzej Talarek
25 september 2012 at 21:18

a dlaczego tylko z czwartej? czwarta jest równie oczywista, jak trzy poprzednie. na tej zasadzie można zostawić pustą kartkę.

report

Laura Calvados
25 september 2012 at 21:33

Nie potrafię tego logicznie uzasadnić. Nie czuję też takiej potrzeby.

report

Jacek Sojan
25 september 2012 at 21:35

pamięć zobowiązuje - przede wszystkim do prawdy, kto był dla kogo człowiekiem - a z tym róźnie bywało...wojna nie wybierała sobie ofiar, byli nimi i Żydzi, i Polacy...

report

Andrzej Talarek
25 september 2012 at 21:49

Pani Lauro, nie umiem wysyłać emaili z tego portalu - może mnie Pani uświadomić?

report

Andrzej Talarek
25 september 2012 at 21:56

ciekaw jestem, czy z moim felietonem o mieleckich Żydach tak się Pani nie zgodzi jak z wierszem? http://www.heja.mielec.pl/

report

Laura Calvados
26 september 2012 at 00:24

Nie polemizuję z wierszem. Nie polemizuję z felietonem. Napawa mnie potężny niepokój. PS. Odpięłam moje prace od Pana wiersza. Przestraszyłam się własnych słów.

report

Withkacy
26 september 2012 at 10:43

Wzbudza refleksje osobiste. Podoba mi się prostota, ujęcia tematu. Jutro zawsze można napisać, pamięci komuś innego.

report

Withkacy
26 september 2012 at 11:02

wiadomość na priv.

report

AS
26 september 2012 at 15:40

zobowiązuje obie strony; choć nie mam uprzedzeń - trudno mi jakoś doszukać się dowodów przyjaźni ze strony Żydów; co do wiersza - choć sprawnie napisany - ma swoje potknięcia; pozdrawiam Autora

report

alt art
7 june 2013 at 09:43

dla mnie, podobnie jak dla Laury Calvados, mogłaby być tylko czwarta część; nawet bez ostatniego wersu; tam jest zawarta kwintesencja..

report

Andrzej Talarek
7 june 2013 at 18:10

to zależy od tego, co się chce przekazać - dla mnie sama czwarta zwrotka byłaby jak część ludzkiego ciała, część całości. Pozdrawiam

report

issa
4 october 2013 at 09:40

Andrzej, można patrzeć i tak, jak Ty. I można oprócz tego inaczej :)

report

issa
4 october 2013 at 09:40

Rozumiem chyba mniej więcej, dlaczego odbierasz to tak właśnie, jak mówisz.

report

issa
4 october 2013 at 09:41

Jednak, z drugiej strony, równie dobrze można pomyśleć, że to właśnie cały tekst jest zaledwie częścią ciała. Podczas gdy czwarta część dopiero - całością ludzkiego ciała. Pozdrawiam

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register