Ścięta zwykłą świadomością świtu - powieka
nie ma czasu na zastanowienie,
choć wybrzuszona aorta nieba
nie płonie już wstydem
wysyłając gwiezdne pozdrowienia
na łono matki Ziemi,
ale trzeba przetrwać chęci bycia słowem
i opanować wszechobecną pajęczynę zdarzeń
i czekać....
aż czas powróci do kolebki marzeń
i nabierze znaczenia...
a kolor będzie wiosenny
i ziemia zasmakuje domem....
a narodzisz się
w sposób ewidentnie intymny
by móc przetrwać -
T Ę C I S Z Ę P R Z E B U D Z E N I A
7 luty 2014
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
przydawkowe zdanie wielokrotnie złożone, wymiękłam przy pierwszym zakręcie, bez wzmocnienia nie rozbierzesz, idę po herbatę z dodatkową dawką cukru
zgłoś
dziękuję, że zwróciłaś uwagę na złożoność moich wypowiedzi, staram się niezwykle lakonicznie wypowiedzieć to, co czuję... ;)
zgłoś
jeśli już to- tę ciszę:) a po co te kropki czego nie dopowiadasz? Miłego weekednu tak na marginesie:)
zgłoś
jak najbardziej - kropki to miejsce, które może sobie indywidualnie potencjalny odbiorca interpretować :) i wzajemnie weekendu życzę, a co do ciszy mam sprzeczne zdanie
zgłoś
wybrzuszona aorta nieba... hmmm... :)
zgłoś