Poezja

ojciec toczył wojny o ziemie
jak na króla przystało choć miał
piękną i pełną temperamentu żonę
aż w końcu zginął marnie pozostawiając
dzieci i Kunegundę na pastwę kochanka
i ludzi złych a siedmioletni Wacław na siedem
chudych lat trafił na wygnanie
w zamknięciu i o głodzie nabawil się
keranunofobii brontofobii gatofobii i toksykofobii

powrócił książę strapiony i męczony obsesjami
matka bierze ślub z kochankiem a młody gówniarz
z Gutą zbyt młodzi na rozpustę i płodzenie dzieci
zostają rozłączeni na parę lat upłynęła woda w rzece
i królowa matka zmarła na grużlicę a kochanek
został stracony i Wacław umiłował sobie zabawy i rozpustę
nie dając odpocząć od rodzenia dzieci i znoszenia jego fobii

po dziesiątym dziecku umarła a Wacław często
ze strachu przed trucizną po zjedzonym posiłku
kazał się wieszać podczas gościny nogami w dół
żeby wywołać wymioty mimo tych depresji
zostaje potężnym królem Czech i Polski
ale koścista śmierć parsknęła grużlicą 
i król odszedł w wieku chrystusowym 
do krainy wielkich łowów nie zdążywszy 
spłodzić drugiej żonie syna 

Wacław II [1271-1305]