Najnowsze prace:

Poezja

	jesienna70
	PROFIL O autorze Przyjaciele (3) Poezja (75) Fotografia (6) Dziennik (4)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

jesienna70, 26 maja 2019

gdybym była kobietą z twoich wierszy 2

nosiłabym kwieciste sukienki
i malowała paznokcie
karminowym lakierem

piłbyś mnie
jak źródlaną wodę
i wciąż nienasycony
pragnąłbyś więcej

ale jestem tylko ciszą
wśród rozedrganych
godzin dnia

potrafię jedynie
trzymać za rękę
kiedy tęsknota
pulsuje tuż pod skórą

liczba komentarzy: 1 | punkty: 3 | szczegóły

jesienna70, 24 maja 2019

pod twoją dłonią

ugięłabym się leciutko
jak obłaskawiona kotka
schowałabym pazurki
mrucząc cicho na zgodę

przekonałbyś się
jak miękko stąpam
wśród księżycowych promieni
odliczających nocne godziny

przy tobie
umiałabym odnaleźć
ciszę łagodniejszą
od lodowego wina

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

jesienna70, 11 maja 2019

idę do ciebie 3

idę do ciebie
przez ciszę
zakwitłych sadów

do twoich cierpliwych rąk
do słów przynoszących
zamyślenie

niosę w zamian
spokój uśmierzający
tęsknotę

nie pragnę wiele
podaruj mi tylko
pożegnanie

kiedy przestaniesz
pisać dla mnie
wiersze

liczba komentarzy: 2 | punkty: 5 | szczegóły

jesienna70, 5 maja 2019

czekając na ciebie (wiosennie)

zaróżowiona jutrzenką
przechadzam się po łąkach
z rękawów strzepuję pękate trzmiele
obserwuję lot skowronków
trelujących na niebie pobudkę

rzeźbisz mnie w myślach
nadajesz kształt rosy
uformowana pragnieniami
odkrywam swoje nowe ciało
pachnę tymotką

liczba komentarzy: 2 | punkty: 4 | szczegóły

jesienna70, 26 kwietnia 2019

osiem prószków (wiosennie)

spójrz miły
znowu wiosna mai
łąkę pod lasem
a skowronki trelują
między obłokami

w sadzie jabłonie
malowane bielą
kuszą trzmiele pękate
kwiatowym wyrajem

w domu cisza
nawet mucha zasnęła
wplątana w firankę

tylko słońce drepcze
po dębowych klepkach
a tęsknota wygląda
zza donic z miętą

zaparzam pokrzywę
w glinianym imbryku
sypię osiem prószków
cukru do herbaty

dzisiaj nie chcę goryczy
wpółwyblakłych wspomnień

liczba komentarzy: 4 | punkty: 5 | szczegóły

jesienna70, 24 kwietnia 2019

gdybym była dniami

gdybym była twoimi dniami
nosiłbyś mnie w kalendarzu
zaznaczoną na czarno

biegłbyś od daty do daty
zakreślając sprawy
do załatwienia na cito

ze zmarszczką na czole
i oczami zasnutymi zmęczeniem
nie zauważyłbyś jak przemijam

ale jestem ciszą
głaszczącą cię po ręce
kiedy piszesz wiersze

ukojeniem
rozplątującym myśli
pulsujące niepokojem

liczba komentarzy: 2 | punkty: 8 | szczegóły

jesienna70, 29 marca 2019

impresja (wiosenna)

możesz mnie spotkać wśród pól
kiedy tańczę w przykrótkiej sukience
ze słońcem pod mankiet

we włosy wplatam motyle
a w głowie szeleszczą
tymotkowe źdźbła

z płatkami stokrotek w ustach
liczę białopióre anioły
sypiące na ziemię okruchy tęczy

oddycham lekko
zamieniając w skowronki
tęsknotę za tobą

liczba komentarzy: 3 | punkty: 7 | szczegóły

jesienna70, 15 marca 2019

jest czułość (wiosennie)

jest czułość
cicha jak poranek
w wiosennym sadzie
wyplata spokój z gałązek
kwitnących jabłoni

szukam jej wśród słonecznych
promieni całujących trzmiele
wśród wonnej tymotki
przygiętej do ziemi
pod ciężarem rosy

liczba komentarzy: 1 | punkty: 6 | szczegóły

jesienna70, 6 lutego 2019

impresja (zimowa)

możesz mnie spotkać wśród pól
kiedy tańczę w rozpiętym palcie
z wichrem pod mankiet

we włosy wplatam diamentowy pył
a w głowie dźwięczą
srebrne dzwonki gwiazd

z płatkami śniegu w ustach
liczę białopióre anioły
sypiące na ziemię puch

oddycham lekko
zamieniając w szadź
tęsknotę za tobą

liczba komentarzy: 9 | punkty: 9 | szczegóły

jesienna70, 2 lutego 2019

osiem prószków (zimowo)

spójrz miły
znowu mróz maluje
na szybach fraktale
a wróble na płocie
stroszą przed nocą
podszyte wiatrem pióra

w domu jakby zasiał makiem
tylko stara podłoga
poskrzypuje z cicha
pod łapkami myszy
a na zapiecku koty
mruczą senną balladę

tęsknota rozparta
w kraciastm fotelu
kiwa na mnie palcem
mości miejsce pod kocem

odwracam się do niej plecami
parzę zimową herbatę
sypię osiem prószków cynamonu
na drożdżowy placek

dzisiaj nie chcę melancholii