idę do ciebie
przez ciszę
zakwitłych sadów
do twoich cierpliwych rąk
do słów przynoszących
zamyślenie
niosę w zamian
spokój uśmierzający
tęsknotę
nie pragnę wiele
podaruj mi tylko
pożegnanie
kiedy przestaniesz
pisać dla mnie
wiersze
cisza zakwitłych sadów, to prawie jak: a poza tym nic na działkach się nie dzieje..
zgłoś
"podaruj mi tylko pożegnanie" No nie wiem. Pożegnanie, pożegnaniu nie równe. Ktoś mi kiedyś takie pożegnanie podarował, nie chciałabym więcej tego przeżywać.
zgłoś