Poezja

wielkie serce szczerozłote
z męskiej się wyrwało piersi 
i za innym biec by chciało
mając na związek ochotę 

lecz to drugie wiało chłodem 
po co miłość - zapytało
wszak ona tak często boli
wolę postawić na modę 

rozgoryczone - powoli
powróciło więc serducho
do klatki żeber ukoić
ból zawodu i niedoli 

w swoim smutku i zawodzie
tak się zapamiętało że
pancerz zmrożony przybrało
nie chce znów zostać na lodzie 

w tym wdzianku teraz żyć raczy
wie że nadzieja zawodzi
gdy się płaci za naiwność
słowo – miłość - gówno znaczy 

Argo