Poezja

Nie zliczam dni lat -
lecz kiedy przyjdzie pora
będę gotowy

wyrzucę zegar -
już nie będzie potrzebny
w czasie bez czasu

wplotę sekundy
w ciasny węzeł gordyjski
zamrożę chwile

wrzucę minuty -
do studni grawitacji
w mrok czrnych dziur

zziębnięty wszechświat -
czas spływa z cyferblatu
bez przemijania

nie ma przeszłości
umarła teraźniejszość
zastygła przyszłość

umarł krajobraz -
w zastygłej martwej pozie
nic już nie znaczy

skonała gwiazda -
w swej końcowej agonii
rozsiała błękit

Argo.