Poezja

pewnie nadal tworzysz kalambury ze słów   
karmiąc nimi głodne wilczyce ponad banał i poprawność
pykasz fajkę  wypalając dziury w głowach  
łatwopalnym
przypinasz i odpinasz skrzydła
formatujesz
 
na ścianach oblepionych wspomnieniami
bez widoku na Plac Zbawiciela
twoje  kobiety miały oczy kalek
 
nie zostałam ich kalką
 
ból dozowany na zakrętach pali dziś skręta
dym zamazuje ślady butów
po  porannych śmierciach
i choć sąsiadka wciąż nadaje o płonących Żydówkach
ubranych tylko w ciała
 
już nie czuję się jedną z nich