Latest items:

Poetry

	smokjerzy
	PROFILE About me Friends (18) Poetry (414) Prose (17) Photography (127) Postcards (3) Diary (98)

latest best rating most commented

smokjerzy, 20 january 2019

preludium styczniowe

w chwilowej symbiozie
z tu i teraz
radośnie zwisam z krzesła

pomiędzy
szarością a smakiem
tęsknotą a szczelinami w ścianie
lodówką a (od)bytem
chorobą na śmierć a chichotem
niechęcią a oknem
półsnem a niewiarą
dłonią a wierszem
snują się niezliczone powody
do optymizmu

number of comments: 13 | rating: 13 | detail

smokjerzy, 17 january 2019

eskalacja

toczy się toczy
rośnie
nienasycona kula strachu
już wkrótce zwycięży
z zaciśniętym przełykiem
a wtedy

wystrzeli

zabije

number of comments: 4 | rating: 7 | detail

smokjerzy, 13 january 2019

odtrącenie

tanecznym krokiem podchodzę do pustki
ocieram się o nią i wdzięczę jak kot

a ona na to

niestety nie wiem
jak mógłbyś ze mnie skorzystać

number of comments: 4 | rating: 8 | detail

smokjerzy, 12 january 2019

noc ( erupcja )

tak cicho
że nawet milczenie
intruzem

i nagle ślad stopy
wybucha

number of comments: 7 | rating: 7 | detail

smokjerzy, 10 january 2019

obol i filantropi

w moim i twoim
smartfonie tablecie komputerze
za dolara dziennie
kobaltowe dziecko afryki
( biznesowy partner filantropów )
otoczone dbałością i troską
o etyczną stronę przedsięwzięcia
zyskuje niepowtarzalną szansę na ratalny
wykup miejsca leżącego
w towarzystwie szczęśliwie odpoczywających już
siostrzyczki braciszka ojca
i matki

number of comments: 7 | rating: 6 | detail

smokjerzy, 9 january 2019

usiłując dogonić wiersz ( improwizacja )

potykasz się o słowo
tu i ówdzie wytarte
zapewne od nadmiernego używania
gdzie indziej wyszczerbione
jakby ktoś usiłował wyrżnąć z niego kilka znaczeń

najpierw są usta ułożone w kształt wyznań
potem te same usta wypełniają się krwią
która wabi wrzeszczącą czerwienią

następnie oczy
dwa czynne wulkany gotowe rozlać się
po bezdrożach papieru
zmienić go w pośmiewisko
a wtedy zblaknąć z łakomstwa
z przesytu

jest zaślepione okno z nadzieją na widok
i dom którego nie można opuścić
bo jeszcze nikt nie wymyślił drzwi

są drzwi ale bez potrzeb
i klucz który chciałby coś w końcu otworzyć
jednak nie potrafi przekonać do siebie
żadnej dłoni

i nagle słowo śpiewa

tak pięknie
że bóg pośpiesznie porzuca wszystko
by nie zważając na brud
przenieść wieczność tylko w to słowo

wschód słońca tak nagły że właściwie już zachód
cztery rzędy uśmiechu uzbrojone po zęby
matka dzieciństwo bracia i sonet
pełnia księżyca i szczęścia
otwarta rana świątyni z dwójką wyznawców
tysiącem dzwonów
ślina i pot mleko i gówno
zdziwiony czas że go właściwie nie ma
ból który nosi znamiona świętości
lecz także ucieczki

słowo wciąż śpiewa
ty piszesz

o rany o boże o kurwa

przeważnie tyle
zostaje z twojego wiersza

number of comments: 10 | rating: 7 | detail

smokjerzy, 7 january 2019

o miłości

nie ma
takiego wiersza
który by jej nie oszpecił

number of comments: 16 | rating: 8 | detail

smokjerzy, 6 january 2019

spiskowa teoria bełkotu

do tego życia
został przydzielony tamten człowiek
a do tej obok śmierci
ten
i nawet w smaku betonu którego kęs
z takim trudem właśnie przeżuwam
czai się na bieżąco zmyślana religia