Zmiana sposobu prezentacji
Świt nie wiedział,
czy już zdążył się wydarzyć,
czy jest tylko majaczeniem pól, drzew i dachów.
Mgła zaległa nisko,
jakby ktoś okrył świat białym całunem
i odszedł.
Ugrzązłem wzrokiem w tej nieprzejrzystości,
droga nie domyślała się jeszcze końca.
Gdzieś tam, w mlecznej niewiadomej
oddychały kominy.
Stałem ogłuszony ciszą
w powietrzu tak chłodnym,
że nawet myśli szukały schronienia.
Na dalszym planie światło
bez pośpiechu
podążało za tym, co jeszcze
nie zostało odsłonięte.
wyszedłem z domu
za ścianą powietrze
miało więcej miejsca
odżyły okna we mnie
pomyślałem wtedy
że może przez całe życie
mieszkałem
po niewłaściwej stronie
oczy
połykają wiatr
dosłownie
i w przenośni
której nie rozumiem
a jednak
to ona
prowadzi mnie za rękę
ukradkiem
wieczór
wszeptał się do zlewu
talerze wirowały w wodzie
jak planety
zbyt mało znaczące by trafić
do horoskopów
na desce
leżała cebula
warstwa po warstwie
zmieniała się w noc
płakałem
te łzy nie były żalem
raczej dowodem że coś jeszcze
potrafi przenikać w człowieka
za oknem
Byk ciągnął swoje gwiazdy
(...)
--- full text ---
chłopiec
pociągnął za spust
i jego dzieciństwo
trafiło prosto w serce
wroga
narodził się
kolejny trup
ktoś
szukał aksjomatów
kto inny
urządzeń pomiarowych
jeszcze ktoś
znaczeń
poeta znalazł
punkt na marginesie
tam właśnie milczenie
rozłożyło swoje mapy
a gdy usłyszało
że to
nie ma sensu
zostało metaforą
z pamiętnika niespełnionego talerza
najpierw
odparowała woda
potem
zniknęły warzywa
następnie żeberka
weszły w epokę brązu
na dnie garnka
odkryto ślady zaawansowanej cywilizacji
oraz cień
przypalonego protestu
pomidora
każda zupa
prędzej czy później
staje się historią
