raj / i z powrotem - laura bran

	laura bran
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (61) Proza (6) Pocztówka poetycka (5) O autorze Znajomi (25)

1 czerwca 2011

zmęczone grzechem barwy na łące złożyły skrzydła
obmyte czystym błękitem wracają do źródła

1 czerwca 2011 o 16:25

aa... to tak wymyśliłaś????? po kawałeczku, po kawałeczku, aż zbierze się miarka! no to czekam dalej. niecierpliwie! buziak! Lauro. Filon. ;*

2 czerwca 2011 o 10:56

nie wymyśliłam, nie zaplanowałam. to odpowiedź na Twoje i co dalej? ;)

1 czerwca 2011 o 19:13

Mgnienie - z naszego punktu widzenia, a z innego pewnego rodzaju nieskończoność. ;) Podoba mi się ta klamra. Dobrego, Laurko. :)

2 czerwca 2011 o 10:58

dobrego, Milko :)

2 czerwca 2011 o 13:57

a ja "dalej" poproszę, niestety buziak, Lauro :*

2 czerwca 2011 o 13:57

po "niestety" - przecinek! :))

2 czerwca 2011 o 16:12

buziaka łap :) ciąg dalszy nawet się pojawił, ale chyba już daruję Trumlom te swoje wywody. bu. przecinek ;)

7 września 2011 o 21:24

podobaśka

7 września 2011 o 21:39

cieszy, dziękuję, bo te dwa skromne maleństwa darzę sympatią :)