11 listopada 2011

poezja

laura bran
laura bran

czarny kanarek

złocisty blask
w potężnych cieniach prętów
uwięziony dźwięk


//

złocisty blask
z potężnych cieni prętów
uwolniony dźwięk

Magdala
11 listopada 2011 o 23:36

wolę to, tam się sklastrofobiłam ;(( żeż zlapidarniałaś :(((((( bardzo fajne, okropnie to fajne, okropnie.

zgłoś

laura bran
11 listopada 2011 o 23:41

okropnie też się cieszę :) mówiąc lapidarnie ;)

zgłoś

Ania Ostrowska
12 listopada 2011 o 00:11

bez zdjęcia nie widzę dobrze

zgłoś

laura bran
12 listopada 2011 o 00:17

zdjęcie było tylko inspiracją, nie jest ilustracją

zgłoś

laura bran
12 listopada 2011 o 00:22

dopisałam drugą, która jest bardziej ilustracją, odwrotna niż mój zamysł wiersza.

zgłoś

oczy jak pustynia
12 listopada 2011 o 01:14

nie mogę skupić się na komentarzu jak śmiejesz się w twarz:-))) ech ty...ptaszku uwięziony w słowie:-)

zgłoś

laura bran
12 listopada 2011 o 11:43

a mówiłam, że zaraz wracam ;))

zgłoś

Magdala
12 listopada 2011 o 05:55

chaaaaaaaaaaaaa! Tuś mi!!!!!! To Ty! poza klatką. buziaki!!!!! leć :*

zgłoś

laura bran
12 listopada 2011 o 11:43

zaraz lecę :)) buź :*

zgłoś

Withkacy
16 listopada 2011 o 21:22

super!

zgłoś

laura bran
16 listopada 2011 o 22:34

fajnie, że się podoba :) kocham miniaturki, dzięki :))

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się