Najnowsze prace:

Poezja

	Yaro
	PROFIL O autorze Przyjaciele (18) Poezja (2517) Proza (6) Fotografia (17) Dziennik (6)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

Yaro, 18 października 2014

cały świat

rozespany odwiedzam balkon
każdego dnia o poranku zapalam papierosa
świeży powiew uchylam drzwi

za parkingiem za drogą las otacza spojrzeniem
nad nim mgły kryją w koronach tajemnice
dzieli mnie kilka centymetrów od przepaści bez dna
na dole czai się czarny kot
co ma w głowie co myśli pchlarz

modłów nie wznoszę tych sam wciąż
wąż czeka by skusić
bóg we mnie mieszka wiem to z pacierzy
co wieczór nawiedza mnie ktoś
mą dusze słabą chroń
wiara co we mnie zamieszkała twarda jak skała
w moim zamku strzeżonym przez ptaki leśne zwierzęta

z ust dobre słowo każdemu i temu z boku
ciepło w dłoniach niosę
łza po policzku miłością płynie
znaczy drogę wąską do zdobycia

w sercu zakwitło dobro zielona latorośl
płoną myśli drogie
nie zapomnij mnie boże
jestem zwykły chłopak z bożych stron

zakwitam wiosną latem plon zbierze
jesienią złotym liściem spadam lekko
krajobraz przypominam
góra wielka
kijem zmierzony wiklinowym
jak kosz zapleciony

idą dni idą słowa za nim postać uboga
duchem bogata choć choroba jak zmora
męczy nie ma spania noc dręczy do świtania

liczba komentarzy: 2 | punkty: 4 | szczegóły

Yaro, 18 października 2014

chłód nadchodzi

chłodne dni przyjdą okryją płaszczem ziemię
niepokój ogarnie osłabną wielcy
istnienie nieskończone dąży krok po kroku

zanurz się w wodzie życia
zniknij z przestrzeni
spójrz w głębię odważnym wzrokiem
nie uwierzysz w słowa proroka

pokój pokój przyjdzie wielkie zniszczenie

wojna wypali sumienie
spopielałe włosy zmarszczone skronie
słabe dłonie cienkie jak liście jesienne
kruche spieczone obojętne

serca obolałe od nadmiaru uderzeń

nie ma gdzie się skryć piekło wszędzie
smród ogień palone mięso płonie
wyryłem na brzozowej korze
mieszkał tu kiedyś człowiek

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 16 października 2014

wykorzystane noce

gdyby nie palce u dłoni
nie zliczyłbym nocy we dwoje
dodaję mnożę przerażony

skąd siły czerpią wodę
wypatruję poranka nie mogę

krążą jak sępy wygłodniałe
w obie strony zmiennym wektorem

nienasycone noce nieprzespane
wykorzystane okazje
nie mszczą świtaniem
rozświetlone rozśpiewane

uciekasz ode mnie zadowolona
zachodem słońca jak gołębie do klatek
powracasz zakręcona zielona kochana

od nowa miętoszę słowa
makaron na uszy muza w betonach zadowolona

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 16 października 2014

rzeczywistość

oderwany od rzeczywistości
idzie wolno ciemną stroną syn ulicy
w głowie myśli niespokojne
pragnienia niezaspokojone

rysunek na murze
przykuwa tępy wzrok
dorysuje strzałę i wielkie D
będzie okey

w kapturze chowa głowę
by ciepło w czaszkę biło
z głupotą nie wygra
nikt przy zdrowych zmysłach
każdy unika takich miejsc

na murze rysunek
przykuwa do muru tępy wzrok
dorysuje strzałę i wielkie D
będzie okey

idzie wolno ciemną stroną syn ulicy

w bramie kilku opryszków pali jointy
w ręku wino trzyma jeden z nich
ma nadzieje że przeżyje kolejny dzień
oderwany od spraw przyziemnych

rysunek na murze
przykuwa tępy wzrok
dorysuje strzałę i wielkie D
będzie okey

świat dziwny tętni nocą jak puls
krew w żyłach podnieca mnie
słowa wypowiada tylko gdy gniew
bez miłości sny umierają nad ranem
wyją jak pies przed spacerem

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 15 października 2014

skąpany

dumam obok z samotnością
gościem moim smutki

sam z kieliszkiem wódki
zamykam rozdział o miłości

drwa płoną serce gorące
w piersiach dławi się bólem

włos bieleje
niespokojne myśli ochłodzone
w szarym płaszczu dziury
wypatrują oczy nieba dla siebie

wtulony w kołnierz aleją idę
park uśmiechnie się czasem
poklepie po plecach
daj spokój marzeniom wyznacz inne cele
w niedziele na ryby
zapraszam smutki i żale

liczba komentarzy: 2 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 15 października 2014

ulicami miast

ulicami włączą się nogi
na nogach ludzie
z zakupami
z pracy
zabiegani wśród latarni promienie biegiem
w domach samotność przy stole drzemie

echo w duszy odbija miłość echem

sami pędem ale po co
zatrzymaj chwilę przed wystawami bilbordy wysoko
neony w kolorach wysoko
idzie grupami młoda sfora

miej czas na śmierć by pogadać wymiana kilka zdań
nawiązane kontakty na portalach oddalają słowa
na ulicy nikt dzień dobry nie odpowie
on cię zna ale w necie

bezduszny krajobraz zbliża się zmierz
na stole ciągle nic pustosłowie

strach przed końcem miesiąca
ulica zamiata wygania świtem autobusy
jedna trasa
ludzie zagubieni w labiryncie spraw
zagmatwani w pośpiechu dnia

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 15 października 2014

daleko od domu

nie budź snów gdy nocą śnią
całkiem obcy
nie mogę spać

nie bądź jak spękany dzban
wody nie uniesiesz
jedynie w ustach milczenie

kolegom na pocieszenie uśmiech sprzedaj
w ciszy odnajduję siebie
spokój i natchnienie

na gorsze dni gorąca czerwona herbata
papieros na ustach nie wygląda dobrze
serca bicie nie napawa optymizmem

myślami daleko od domu
wracasz w każdą wolną chwilą
tutaj są pieniądze jednak brak
dotyku ciepłych kobiecych dłoni
spracowane słabe niezastąpione w domu

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 14 października 2014

rozkwitły róże jak oczy błękitem

ciężkie krople jak łzy
moczą szyby białe parapety
w ogrodzie kwitną czerwone płatki zwinięte
rozety kolorowe jak myśli zielone dywany

błądzisz po głowie zbłąkany
w oczach niebo przychylne
układasz na stole słowa
zabawnie ściskasz dłonie na głowie
rozmyślasz wzdychasz kochasz

chwile nabrzmiałe pękają bańkami
naciągasz zegar stary kukułka zasnęła
ucieka gwiazda łamie próg horyzontu
blask głaszcze serca bicia miarowe

list
na stole kompot wiśniowy
w karafce nalewka na zimne samotne wieczory

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 13 października 2014

nie zapomnę nim smutki pomrą

nie zapomnę naszej miłości do grobowej deski
o kilka lat młodszy zacięty waleczny

będę o nas się modlić
nauczyłem się tęsknić
z aniołami śpiewam każdej nocy

cierpliwość prowadzi po krawędzi obłędu
nie ma żalu pytasz -dlaczego?
ktoś z nas musiał nawalić
ktoś myślał inaczej

czas mści sytuację niewykorzystaną
teraz idę spojrzę na zdjęcie usnę
przyjrzyj się w lustrze stoję z boku

spotkamy się w innym wymiarze
gdzie nasze gwiazdy będą świecić która mocniej

linia życia patrzy w oczy
nie walczyłem do końca
wyłowiłem cię od los
podarował miłość młodemu chłopcu

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 13 października 2014

spacer lasem

świergotem słów
sroko rozmowę naciągasz
dzięcioł na drzewie
kurczowo pazurkami się trzyma
ostatkiem siły kornikowi głowę urywa

las życiem płonie tej jesieni

spacer szelestem liści i wszystko zapominasz
nie patrzysz na zegar czas w miejscu alejką umyka
złodziej chowa w kroplach rosy skarby chwili
nie uciekaj ode mnie zostań na moment

trawy spieczone
słońca promieniem
rozświetlone półmrokiem przechodzi obok

idę wplatam miedzy nas rozmowę
widzisz kochana las jest sam a nas przybywa
z każdym krokiem nowym rokiem
odejść chciałaś tylko dokąd
przy mym boku dotrzymuj kroku

czas zgarbi ciała wspomniesz tą historię
zabiera mnie kostucha zdrowie nie to
wnukom o mnie opowiesz
w szpakowatej głowie zapisane chwile
w zapachu leśnej konwalii