Poezja

Serce w rozterce
on pojechał w obce strony 
by zarabiać tam miliony
czas osobno wolno płynie
nie ma męża przy rodzinie

gdy samotność fest doskwiera 
znajdzie przyjaciółkę od serca 
tam po drugiej stronie lustra
kieszeń żony pusta
tylko słowa słowa słowa
przy tęsknocie boli głowa
ciało kochanki jędrne pachnące ekstazą
doskonalsze od czułych esów żony gdzieś w eterze
wije się ponętnie niczym wąż między poduszkami 
podnosi się coś między nogami i już mąż 
jest ugotowany 
prawdą jest smak skóry i dygot serca
a on pisze ewangelię według zboczeńca
to nie zbrodnia kochać gdy świat zbliża 
się do szarości jesieni
a ty żono pchasz się tu jak niemiecki czołg
oddaję więcej niż 30 srebrników 
a moja gorąca krew spływa do podziemi