Poezja

Kocioł do kufra zagadał
czemu w kącie stoisz
ja co dnia strawę gotuję
ty się prawdy boisz
i czekasz Bóg wie na co
to ja karmię ludzi
a ty się chowasz ladaco
w kącie bes pardonu

Kto to ważniejszy teraz
kto dostąpi tronu przed rangą uważania
powiedz czy potrafisz

Kufer ozwał się tylko
bacz byś nie zagapił
tobie się dno przepali i zasługa na nic
wyrzucą cię na śmietnik
nie dostąpisz granic
i smak już żaden nigdy ciebie nie ogarnie

Ja w kącie stoję i czekam by otworzyć wieko
gdy ktoś zapragnie roli - może nie daleko
zażądam uszanowania i uzyskam glorię

Ty tylko strawę gotujesz
Ja skrywam historię

         Sprzęt każdy ma rolę swoją
              spór przesądza życie
          bo kufer skrywał wspomnienia
              kocioł dał przeżycie 

                          K.eL