Poezja

                    Dlaczego miłość się zdaje
                     w los zabitym ćwiekiem
                 czy panem się zda czy lokajem
                       pokaże to z wiekiem

Panie dlaczego śnić dozwalasz o pięknej miłości
poznanie losu się starasz udostępniać troski
uczucie wzbudzasz i wierność - żądzę ponad miarę
rumieńca wstydu w noc senną
ni goryczy czary wychylić nie pozwolisz
tylko samo szczęście

Snu pragnień prześnionej chwili
Nie zatrać w dnia oknie
w nieświadomości nie zagub
uczucia w niemocy

W dnia świetle pamiętać pozwól
wspaniałości nocy.

                           K.eL.

                    Młodemu za dnia się objawi
                       piękna w blasku słońca
                      staremu już snu otuchą
                          ale nie do końca