ciekawe, wciągające :)

zgłoś

a dziękuje , niech cię lepiej nie wciąga moja alegoria;-)

zgłoś

musi wieża babel, bo nieba dotyka..

zgłoś

stara praga w wwce... tak mi się jakoś skojarzyło... :)))

zgłoś

nie ma sie czego bac, to tylko ksiezyc idzie:)))

zgłoś

smutnawe, jakby powiedziała moja śp, ciocia :))

zgłoś

tak Bolek i Lolek

zgłoś

Każdy się czasem boi, ale Twoje wizje są twórcze, więc może dobrze, iż się boisz... :)

zgłoś

Czas na szesnasty dom. Mam go teraz przynajmniej zacząć. Chodźmy więc.

zgłoś

Dawno, dawno temu, więc może wczoraj lub dzisiaj - Ludzie z Krwi i Kości zapomnieli - domowi oślepły okna. Przestało przez nie padać światło i nie można było zobaczyć niczego, co jest poza domem.

zgłoś

Zanim zaczęła się zabliźniać ostatnia okienna źrenica, zdążyła chlapnąć do środka ciemność, i zagnieździła się pomiędzy ścianami, pomiędzy niewidzącymi oknami, i tam puchła, rozpleniała się, rozkłączała, rozlewała, podnosiła się, żeby wypełnić dom. Od podłóg, które pod nią skrzypiały, po sufity, które trzeszczały nad nią.

zgłoś

I, sama smolista, z chrobotem owocowała ćmami z czerni; im więcej i gęściej, tym więcej – co dziwne – majaczyło innych, coraz ostrzejszych kształtów, jakby ćma mogła stać się źródłem niknącego światła, i mogła wokół niego krążyć, wpadać na siebie i w siebie, i oczerniać, rozpalać i spopielać własne ćmiące ciało.

zgłoś

– Dziś się boję – powiedział Nocny Gość, gdy ciemność rozgościła się we wnętrzu domu.

zgłoś

Nocny chętnie by stamtąd uciekł, ale czuł, jak trwoży się tamten ćmiący się czarny domownik; Nocny Gość był wystarczająco dzielny i dorosły, by mimo strachu nie zostawiać w przerażonej ciemności ciemności samej.

zgłoś

To była trwoga, z której uchodziły słowa i wykrwawiały się w ucieczce. Dlatego nikt nie potrafił jej opowiedzieć. I dlatego nie umiała tego zrobić również Rozczochrana Kobieta, która przyszła odwiedzić Nocnego Gościa.

zgłoś

Jedyne, co mogła Rozczochrana, to posiedzieć w ciemności z Nocnym, z ciemnością i ze spokojem poczekać, zastanowić się, aż ona sama, czy ciemność, czy Nocny Gość, lub razem będą wiedzieć, co lub kogo przywołać, żeby okna odzyskały wzrok.

zgłoś

bardzo mroczne i fajna opowieść issy:-)

zgłoś

Czas mijał, mijał, aż minął całkiem dom i znikł, a dom został i cichł, aż wnętrze zaczęło wyglądać momentami jak wnętrze zmroczniałego kalejdoskopu-teatru, a momentami jak powtarzający się, migający film z wyłączonym dźwiękiem.

zgłoś

Teraz ani Rozczochrana, ani Nocny Gość, ani ciemność nie byli pewni, po której stronie okien trwają: w środku kamienicy, czy może na zewnątrz, a może po jednej i drugiej stronie jest jednakowo – Ludzie z Krwi i Kości tego nie wiedzieli, zresztą, i tak nie podpowiedzą, ponieważ kręcili się tak daleko, że ich nie było.

zgłoś

– Zapomnimy o sobie, jeśli będziemy dłużej czekać – powiedziała Rozczochrana Kobieta.

zgłoś

I przypomniała sobie, jak dawno, dawno temu, wczoraj lub jutro, Nocny Gość wziął za rękę lalkę z gałganków z innej bajki. Pomyślała, że na Nocnych Drogach to Gość wie najpewniej, najjaśniej, co zrobić, kiedy nie wiadomo, co zrobić.

zgłoś

Dlatego teraz zrobiła to samo: wzięła za rękę Nocnego Gościa i nie mówiła nic więcej, czując, że czasami nie można już zrobić niczego innego, a w ciszy otwierały się okna na rusztowania, na powietrze, na trochę koniec, trochę nie.

zgłoś

kiedyś dostałam propozycję zamieszkania w domu z widokiem na okna. w każdym z nich kobiety wystawiały na parapetach kwiaty które widły po jednej podróży słońca. tylko ludzie na ostatnim piętrze nie potrafili zrozumieć skąd się bierze mrok który noszą w sobie ich sąsiedzi. a na środku stał trzepak. nie było tam dzieci, więc służył zgodnie z przeznaczeniem, ale odgłos trzepania pękał szyby w oknach jakby chciał się uwolnić, jak prawie każdy, tam

zgłoś

http://www.youtube.com/watch?v=0TZbnsPkMA8

zgłoś