wow jedyne:)))))))

zgłoś

i pójdę...

zgłoś

wejście do krypty ?

zgłoś

Spotkamy się teraz, Nocna :-) jak widać, nawet, jeśli o tym nie wiedziałyśmy, byłyśmy tutaj umówione dziś, na dziesiątą... opowieść ;-)

zgłoś

o, a to ciekawe :)

zgłoś

I, jako i zwykle, Nocna, możesz iść ze mną, możesz poczekać na zewnątrz grafiki :-)

zgłoś

Dawno, dawno temu dzisiaj, Najjutrzejsi Ludzie nie pamiętają, była sobie ściana i wypuściła korzenie.

zgłoś

Korzenie grubiały i prężyły się jeden nad drugim, trochę jak u drzew, które na pustkowiach czy wydmach próbuje podnosić wicher albo jak ośmiornicom-olbrzymom macki, które nie wiedzieć czemu spoiła twardo ubita ziemia – tak unieruchomione zaczęły pewnego razu wyglądać na schody.

zgłoś

Każdy przytomny parsknie śmiechem, kiedy ktoś będzie mu wciskał ścianę z korzeniami, dlatego w Ratuszu zarejestrowano, że tam stoi cała kamienica.

zgłoś

Kiedy jej założono segregator w urzędzie, było wiadomo, że oczywiście ze schodami wewnątrz, bo kamienice bez nich nadają się wyłącznie do wyburzenia, o pojedynczych murach z własnymi korzeniami już nie wspominając.

zgłoś

I dlatego przy ścianie, na wszystkich piętrach, mogli wreszcie zamieszkać lokatorzy.

zgłoś

Na własne oczy widzieli własne i czyjeś mieszkania, ponieważ trudno wątpić w to, co potwierdzają dokumenty. Poza tym mur pragnął dać ludziom jak najzwyklejszą pewność. I nie chciał nikomu sprawiać przykrości, więc nawet się głęboko zranił, zrobił sobie dziurę, żeby mieszkańcy mieli którędy przechodzić w górę i w dół.

zgłoś

Był ciekaw, jak żyją ludzie, miał ochotę ich zobaczyć, dlatego z każdym następnym lokatorem i odwiedzającym kamienicę - przybywało mu oczu. Ale kiedy już należały do niego, zachowywały się po ludzku na niby. Tym bardziej, że mogły patrzeć z całego ciała ściany, nie musiały tkwić w głowie.

zgłoś

Wprawdzie przechodzącym wydawało się często, że ściana się na nich gapi, ale przecież było wiadomo, że to niemożliwe, dlatego sąsiedzi i ich goście odwracali głowy od ściany i od razu wiedzieli, że przechodzą obok graffiti.

zgłoś

Oczy mnożyły się na powierzchni, jakby były wzorami na skórze stężałego drapieżnika, który powstał z głów słoneczników i z plastrów kiwi i krwawił; w półmroku klatki ciało ściany przypominało malowidła w jaskiniach; broczyły tu i ówdzie ochrą, a powietrze wokół gęstniało, jakby się nim wypełniał słabo oświetlony miejski basen lub podnosiła się woda w nieprzezroczystym akwarium.

zgłoś

Ściana wierzyła, że jeżeli będzie się przyglądać ludziom bardzo długo, stanie się kiedyś jednym z nich. Zmęczyło ją ciągłe milczące trwanie obok ruchomych ciał, i była coraz ścienniej przerażona swoim bezruchem przy ich niekończącym się przemijaniu, przy głosach, jakie na niej osiadały – nieraz wolałaby pójść, gdzie oczy i nogi poniosą. Zobaczyć świat, o którym rozmawiali ludzie, zamiast wczepiać się korzeniami w klatkę, po której inni chodzą sobie, jak chcą.

zgłoś

Najjutrzejsi Ludzie kręcili głowami, gdy widzieli kamienicę, gdzie lokatorzy żyli jakby nigdy nic w mieszkaniach, które są na niby: unoszą się w ciemnym powietrzu otaczającym jeden, jedyny mur, na którym linie i plamy obrazu ze słonecznych kwiatów i kawałków całkiem zielonych owoców układały się w ścienny system nerwowy.

zgłoś

I kiedy tak Najjutrzejsi kręcili głowami, a ściana wypatrywała ich oczu, coraz mocniej i mocniej, rozbłysło w niej światło.

zgłoś

Niektórzy powiadają, że pewnego dnia, kiedy światło objęło ją całą, ściana poszła w świat, tak jak sobie wymarzyła.

zgłoś

Niektórzy nawet mówią, że wcale nigdy nie była ścianą, a człowiekiem, którego omyłkowo urzędnik zapisał w ewidencji kamienic, toteż noworodek musiał być odtąd przynajmniej podobny do niej.

zgłoś

Jednak jak było, jest i będzie naprawdę, wie jedynie trochę koniec, trochę nie.

zgłoś

:)))

zgłoś

bez słów :)

zgłoś

Pozdrawiam, Nocna :-) http://www.youtube.com/watch?v=9O0Dyml2iJM

zgłoś

padme, jeśli tylko - cieszę się, że szłam tędy z innymi, bez osamotnienia :)

zgłoś