Poezja

Namaluję ciszę
wiosenne przebudzenie
a świtu zabiorę priorytet
opieki nad słońcem

świata kołem wciąż kręcę
ślady zabarwię wspomnieniem
a kroki zmierzają ku sercu
w milczącym dotyku szcześcia

z wiatrem przepadnę w chmurach
a pragnąc zbadać światło
w ramiona zabiorę życie
i promienie uśmiechu

pod drzwiami zostawiam pomysł
drogę kolorowaną marzeniem
płótno sztaluga i podpis
miej zawsze nadzieję

8.04.2013